Marianne Croes2

Soms ga ik een dagje naar Amsterdam, mijn geboortestad. Amsterdam is erg vertrouwd en vol herinneringen. Het is ook erg druk, als ik op het Stationsplein sta voel ik me de eerste paar minuten echt blonde Greetje uit de Polder. (blond is mijn zomervacht). In de drukte op het Stationsplein, wachtend op mijn afspraak vallen mij voornamelijk de verschillen op met vroeger. Vlak voor het station is een Metrostation, de trams zijn verdeeld in A-trams en B-trams. Gelukkig rijdt lijn 16 nog steeds als vroeger richting mijn ouderlijk huis. Niet dat daar nog iets ouderlijks te vinden is natuurlijk, maar de buurt is vertrouwd. De Stadhouderskade, de Pijp, de Ferdinand Bol, de Albert Cuyp en ga maar door. We komen langs de speeltuin en de Heineken Brouwerij. Mijn jeugd heeft zich in die buurt afgespeeld. Het komt allemaal even terug, touwtje springen, elastieken, kapotte knieën De weg naar volwassenheid, het ontdekken van de liefde en de daarbij behorende verdrietjes. Ik heb laatst met mijn broe...

Het is voor mij een alsmaar terugkerend probleem: ik vergeet mijn grenzen aan te geven. Soms ben ik zo in het leven en de problemen van anderen getrokken dat ik me verantwoordelijk ga voelen. Raar, omdat ik zelf altijd predik dat iedereen verantwoordelijk is voor zijn eigen leven en eigen geluk, zit ik toch weer in een situatie waarbij ik het gevoel heb me te moeten verontschuldigen tegenover iemand die ik alleen maar heb willen helpen. Is dat er nou een tegelijk is er mee te dealen, maar het zijn er op dit moment meerderen. Er is niets mis mee om iemand te helpen, er is wel iets mis als je er zelf geen goed gevoel meer bij hebt. Een paar daarvan zijn klanten en die mogen dat, die mogen beslag op me leggen en die hebben er recht op dat ik me verantwoordelijk voor het hypotheekproces. Een belangrijke fase in hun leven. Zij betalen me tenslotte en ze hebben gedurende een bepaalde periode recht op me. Dat ik volkomen doorsla in mijn verantwoordelijkheid weten Herman en ik, de klante...

Het zal de meesten van jullie niet ontgaan zijn. Marianne Croes Advies heeft een nieuw adres. Super kamer, goede prijs. Ideaal voor een oudere jongere ondernemer die een plek wil hebben om klanten te ontvangen en een rustige plek wil hebben om te werken, maar zich niet verplicht wil voelen om 40 uur per week op een dure locatie te zitten. Ik ben blij met mijn nieuwe kantoortje, het is gezellig en ik voel me er thuis. Het is geen fullservice kantoor. Dat houdt in dat je zelf zorgt voor koffie, thee en internet. Koffie en thee is niet ingewikkeld, er staat een senseo en een waterkoker. Er zijn coffeepads en een theedoos van de postcode loterij. Internetaansluiting was wat ingewikkelder.  Er zit een aansluiting in mijn kamertje, maar er moet een verbinding gemaakt worden vanuit een of andere kast naar die aansluiting. Ik geef geen bijzonderheden omdat ik daar echt geen moer van begrijp. We zijn afgelopen maandag naar de KPN winkel geweest, prima ontvangst, prima uitleg. Vervele...

Het is weer zaterdag, zaterdag is onze echtelijke schoonmaakdag. Herman doet boven incl., de halve trap, ik doe beneden en de andere helft van de trap. Ik heb gedurende vele jaren van mijn werkende bestaan hulpen gehad, heel vroeger noemde je zo iemand een werkster, daarna interieurverzorgster en volgens mij heten ze tegenwoordig in het kader van gelijke behandeling gewoon hulp. Een lekkere neutrale titel, iedereen kan iedereen met van alles helpen. Maar nu heb ik het even over het soort hulpen dat de meubels aan de kant gooit, stofzuigt, dweilt en de ramen lapt. Zo'n hulp die zorgt dat je na een dag hard werken binnenwandelt in een glimmend huis dat naar citroen of seringen ruikt. Diverse hulpen hebben mijn bestaan vergemakkelijkt en mijn huis verfrist. Ik denk nog wel eens aan Marja, die zo gevoelig was dat ze bijna aldoor in tranen was. Als je vroeg of ze de slaapkamer wilde lappen vatte ze dat op als kritiek en ging snikkend aan het werk.Op een dag kwam ik thuis en werd...

Sommigen van jullie weten het al, ik ga verhuizen. Of liever gezegd Marianne Croes Advies gaat verhuizen. Er wordt mij veel gevraagd waarom en waarheen. Waarom Laat ik beginnen met waarom. Een kantoorruimte kost geld, dat zal jullie niet verwonderen. Alvorens je een huurcontract tekent moet je een kosten-batenanalyse opmaken. Ik doe dat voor mezelf heel simpel: "hoeveel hypotheken moet ik sluiten om een jaar huur te kunnen betalen". Hoe meer hypotheken hoe luxer het kantoor en het pand en hoe uitgebreider de faciliteiten. Het afgelopen jaar heb ik voor 3 hypotheken per jaar bij Regus gezeten. Ik had daar een kantoortje van 10 m2. Groot genoeg, bureau, kast, plant en 2 bezoekersstoelen. Volgens Regus was 1 van de pluspunten van mijn kamer het uitzicht, in de brochure omschreven als "uitzicht op de oude stad".  Dat vond ik een dubieuze aanprijzing. Ik woon en werk in Almere, wij hebben in Almere geen oude stad. Almere is in zijn geheel een nieuwe stad en on...

"Heeft u een hond die Casper heet?" was de vraag van de twee heren die op een maandagavond begin januari bij ons aanbelden. Bijzonder wel om met deze vraag wat later op de avond bij onschuldige burgers op de stoep te staan. Je vraagt je af of men ze verteld heeft over Casper en dat ze zoveel schoonheid persoonlijk wilden komen bewonderen. Of willen ze een handtekening van ons wereldwonder of misschien zijn ze wel van een castingbureau dat naarstig op zoek is naar een zwarte Labrador. Maar nee, Casper bleek een getuige a charge te zijn in de zaak "Herman heeft gediscrimineerd". Herman schijnt op 16 december van het vorige jaar een discriminatieve daad te hebben gepleegd. En nu wilden ze Herman's verhaal wel even horen. Nou, als ze zich hadden verheugd op een sappig verslag van een conflict waarbij Herman een mens of een groep mensen anders had behandeld op grond van sexuele voorkeur, lichamelijke beperking of huidskleur, kwamen ze bedrogen uit. Herman keek...

Het nieuwe jaar is alweer ruim een week oud, de kerstboom is afgetuigd en gedemonteerd naar zolder en Carlie's nachtmerrie is weer voorbij. Onze Golden Carlie is een herplaatser en zij heeft in haar leventje voor ze bij ons kwam duidelijk wat minder leuke ervaringen opgedaan. Ze was de eerste tijd bang voor alles en nu voor haast niets meer. Behalve voor lawaai en harde knallen. Dus eind december is niet haar favoriete tijd. Een aangezien een aantal mensen bij ons in de buurt helemaal geen gevoel voor tijd heeft, is onze buurt al voor kerst een oorlogsgebied, Met als hoogtepunt de laatste paar dagen van december. Vorig jaar heeft Carlie ruim een etmaal niet geplast, ze weigerde ook maar een poot buiten de deur te zetten. Casper, onze stoere zwarte man, is nergens bang voor. Als hij zijn mensen om zich heen heeft, op tijd zijn knuffels en eten krijgt en lekker op zijn bank kan liggen is zijn leven volmaakt. Maar hij maakt zich zorgen om Carlie. En hij laat weten dat de buren m...