Dodenherdenking 1964

 

Herinneringen aan 4 mei

Vandaag herdenken we de oorlogsslachtoffers. Voor veel mensen is dit een abstract begrip, maar voor mij roept het sterke herinneringen op aan 4 mei 1964.

Ik stond toen met mijn ouders en broertje op ons balkonnetje aan de Stadhouderskade in Amsterdam. De straatlantaarns gingen aan en we moesten stil zijn. Mijn vader was, zoals altijd in die eerste meiweek, anders. Hij was er wel, maar toch ook niet. Hij vertelde nooit waarom.

Die avond viel om acht uur de stilte in. Niet helemaal - een man op een brommertje reed nog over de Stadhouderskade. Je zag zijn verwarring toen hij merkte dat alle auto's stilstonden. Hij draaide om, maar zijn brommer bleef hoorbaar in de stilte.

Ik schoot in de lach. Ik wist dat het niet mocht, maar begreep niet waarom. Mijn vader draaide zich om en gaf me een klap op mijn wang - de enige die ik me van hem kan herinneren.

Pas veel later begreep ik waarom. Mijn vader had in de oorlog zijn eerste grote liefde verloren bij een bombardement. Hij heeft zelf drie dagen onder het puin gelegen.

Elk jaar op 4 mei denk ik aan die avond in 1964 en aan mijn vader. Aan zijn diepe verdriet dat hij niet met ons kon delen. Ik kijk naar zijn foto en denk aan hem en alle anderen die door oorlog zijn getroffen.


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Ons wondertje uit Curaçao: een hartverwarmend adoptieverhaal Geloof jij in wonderen? Wij ook niet... totdat we er onlangs eentje in huis haalden. Ons wondertje heeft vier poten, een kwispelende staart, een prachtig koppie en weegt zo'n 17 kilo. Haar naam? Nina, onze Pearl of the Caribbean die inmiddels is omgedoopt tot Parel uit de Polder. Als een nieuw hoofdstuk begint Een paar weken na het overlijden van onze Golden Retriever werden we geconfronteerd met een hondloos bestaan. Met verdriet in ons hart wisten we niet zeker of we, na 30 jaar met honden te hebben geleefd, weer aan een nieuwe viervoeter toe waren. Om ons rouw- en denkproces wat rust te geven, boekten we een vakantie naar Curaçao. De zon, zee en het ontspannen eilandleven brachten helderheid: ja, we wilden weer een hond in ons leven. Een onverwachte ontmoeting Op de laatste dag van onze vakantie, 22 mei, hadden we een afspraak met Djoeke Gilliam van Stichting Dog Curaçao. Binnen dertig minuten was het gebeurd - we hadd...
Meer lezen

Nina

Afbeelding
  Van Verdriet naar Vreugde: Ons Avontuur met Nina Een Onverwachte Wending op Curaçao Soms neemt het leven een verrassende wending wanneer je het het minst verwacht. Na het overlijden van onze trouwe Golden Retriever in april was ons huis plotseling stil geworden. Te stil. Na 30 jaar samenleven met honden voelde deze leegte onnatuurlijk. Om even afstand te nemen van het verdriet, besloten we een vakantie naar Curaçao te boeken. Wat we niet wisten, was dat deze reis ons leven compleet zou veranderen! Een Bezoek dat Alles Veranderde Tijdens ons verblijf op...
Meer lezen