Room with a view
Het nieuwe jaar is alweer ruim een week oud, de kerstboom is afgetuigd en gedemonteerd naar zolder en Carlie's nachtmerrie is weer voorbij.
Onze Golden Carlie is een herplaatser en zij heeft in haar leventje voor ze bij ons kwam duidelijk wat minder leuke ervaringen opgedaan. Ze was de eerste tijd bang voor alles en nu voor haast niets meer.
Behalve voor lawaai en harde knallen.
Dus eind december is niet haar favoriete tijd. Een aangezien een aantal mensen bij ons in de buurt helemaal geen gevoel voor tijd heeft, is onze buurt al voor kerst een oorlogsgebied,
Met als hoogtepunt de laatste paar dagen van december. Vorig jaar heeft Carlie ruim een etmaal niet geplast, ze weigerde ook maar een poot buiten de deur te zetten.
Casper, onze stoere zwarte man, is nergens bang voor. Als hij zijn mensen om zich heen heeft, op tijd zijn knuffels en eten krijgt en lekker op zijn bank kan liggen is zijn leven volmaakt. Maar hij maakt zich zorgen om Carlie. En hij laat weten dat de buren moeten stoppen met die herrie, en dat doet hij door hard te blaffen.
Jullie zullen begrijpen dat oud en nieuw voor ons geen ontspannen avondje is. Vorig jaar hebben we dan ook besloten dit jaar ons huis te ontvluchten en met onze honden in een hutje op de hei te gaan zitten.
Uiteraard waren we te laat met boeken en er was niet veel meer te vinden. Maar gelukkig was in Drenthe nog een bosbungalow vrij en op 30 december meldden wij ons bij de Blauwe Lantaarn in Wateren. Na wat omzwervingen over het terrein ontdekten we de door ons geboekte bungalow. Het zag er leuk uit, maar het was een stuk kleiner dan we ons voorgesteld hadden.
Onze honden hebben de neiging in de weg te staan. Sterker nog, ze staan altijd voor je poten. Soms heb je het gevoel dat je je een weg moet banen door een kudde olifanten.
Dat is thuis soms al irritant, je kunt je voorstellen hoe het is als werkelijk elke doorgang doorlopend geblokkeerd is door een van je blij kwispelende huisgenoten.
De slaapkamer was een kast, aan drie kanten muur en aan het voeteneind deur, Bed opmaken was een ware uitdaging. De badkamer was zo klein dat je je aldoor in bochten moest wringen.
Het park was niet druk bezet maar vlak bij was een boerderij met drie waakhonden, die deden waarvoor ze ingehuurd waren: waken, luidkeels waken. Casper vond dat onacceptabel en liet dat weten, luidkeels.
De eerste dag kwamen we uit de kast en het huisje was ijskoud, warm water was er ook niet. Middels de gebruiksaanwijzing ontdekten we dat de gasfles leeg moest zijn, die diende buiten vervangen te worden. We zijn vroege opstaanders dus we moesten wachten tot het licht was voordat Herman deze taak kon verrichten.
Ons humeur was op dat moment niet optimaal en de vakantiestemming was helemaal ver te zoeken toen ik bij het koffiezetten vergat de pot onder het filter te zetten. Wat een troep geeft dat zeg, vervelend dat ik dat alleen mezelf kon verwijten.
De oudejaarsavond verliep gelukkig stukken rustiger dan thuis (wat carbidknallen uit het naburige dorp) dus het doel was bereikt. We zijn voor het verstrijken van ons huurtermijn naar huis vertrokken.
Wijs geworden door deze ervaring hebben wij de zomervakantie vast geboekt en zijn nu aan het zoeken naar een goede, vuurwerkvrije locatie voor de volgende knalavond.
Drenthe wordt het niet, hoewel het uitzicht was wel heel idyllisch.
Onze Golden Carlie is een herplaatser en zij heeft in haar leventje voor ze bij ons kwam duidelijk wat minder leuke ervaringen opgedaan. Ze was de eerste tijd bang voor alles en nu voor haast niets meer.
Behalve voor lawaai en harde knallen.
Dus eind december is niet haar favoriete tijd. Een aangezien een aantal mensen bij ons in de buurt helemaal geen gevoel voor tijd heeft, is onze buurt al voor kerst een oorlogsgebied,
Met als hoogtepunt de laatste paar dagen van december. Vorig jaar heeft Carlie ruim een etmaal niet geplast, ze weigerde ook maar een poot buiten de deur te zetten.
Casper, onze stoere zwarte man, is nergens bang voor. Als hij zijn mensen om zich heen heeft, op tijd zijn knuffels en eten krijgt en lekker op zijn bank kan liggen is zijn leven volmaakt. Maar hij maakt zich zorgen om Carlie. En hij laat weten dat de buren moeten stoppen met die herrie, en dat doet hij door hard te blaffen.
Jullie zullen begrijpen dat oud en nieuw voor ons geen ontspannen avondje is. Vorig jaar hebben we dan ook besloten dit jaar ons huis te ontvluchten en met onze honden in een hutje op de hei te gaan zitten.
Uiteraard waren we te laat met boeken en er was niet veel meer te vinden. Maar gelukkig was in Drenthe nog een bosbungalow vrij en op 30 december meldden wij ons bij de Blauwe Lantaarn in Wateren. Na wat omzwervingen over het terrein ontdekten we de door ons geboekte bungalow. Het zag er leuk uit, maar het was een stuk kleiner dan we ons voorgesteld hadden.
Onze honden hebben de neiging in de weg te staan. Sterker nog, ze staan altijd voor je poten. Soms heb je het gevoel dat je je een weg moet banen door een kudde olifanten.
Dat is thuis soms al irritant, je kunt je voorstellen hoe het is als werkelijk elke doorgang doorlopend geblokkeerd is door een van je blij kwispelende huisgenoten.
De slaapkamer was een kast, aan drie kanten muur en aan het voeteneind deur, Bed opmaken was een ware uitdaging. De badkamer was zo klein dat je je aldoor in bochten moest wringen.
Het park was niet druk bezet maar vlak bij was een boerderij met drie waakhonden, die deden waarvoor ze ingehuurd waren: waken, luidkeels waken. Casper vond dat onacceptabel en liet dat weten, luidkeels.
De eerste dag kwamen we uit de kast en het huisje was ijskoud, warm water was er ook niet. Middels de gebruiksaanwijzing ontdekten we dat de gasfles leeg moest zijn, die diende buiten vervangen te worden. We zijn vroege opstaanders dus we moesten wachten tot het licht was voordat Herman deze taak kon verrichten.
Ons humeur was op dat moment niet optimaal en de vakantiestemming was helemaal ver te zoeken toen ik bij het koffiezetten vergat de pot onder het filter te zetten. Wat een troep geeft dat zeg, vervelend dat ik dat alleen mezelf kon verwijten.
De oudejaarsavond verliep gelukkig stukken rustiger dan thuis (wat carbidknallen uit het naburige dorp) dus het doel was bereikt. We zijn voor het verstrijken van ons huurtermijn naar huis vertrokken.
Wijs geworden door deze ervaring hebben wij de zomervakantie vast geboekt en zijn nu aan het zoeken naar een goede, vuurwerkvrije locatie voor de volgende knalavond.
Drenthe wordt het niet, hoewel het uitzicht was wel heel idyllisch.
Reacties
Een reactie posten