Marianne Croes2

Ons wondertje uit Curaçao: een hartverwarmend adoptieverhaal Geloof jij in wonderen? Wij ook niet... totdat we er onlangs eentje in huis haalden. Ons wondertje heeft vier poten, een kwispelende staart, een prachtig koppie en weegt zo'n 17 kilo. Haar naam? Nina, onze Pearl of the Caribbean die inmiddels is omgedoopt tot Parel uit de Polder. Als een nieuw hoofdstuk begint Een paar weken na het overlijden van onze Golden Retriever werden we geconfronteerd met een hondloos bestaan. Met verdriet in ons hart wisten we niet zeker of we, na 30 jaar met honden te hebben geleefd, weer aan een nieuwe viervoeter toe waren. Om ons rouw- en denkproces wat rust te geven, boekten we een vakantie naar Curaçao. De zon, zee en het ontspannen eilandleven brachten helderheid: ja, we wilden weer een hond in ons leven. Een onverwachte ontmoeting Op de laatste dag van onze vakantie, 22 mei, hadden we een afspraak met Djoeke Gilliam van Stichting Dog Curaçao. Binnen dertig minuten was het gebeurd - we hadd...

 Het roer om voor honden Mijn naam is Lady Nina en ik heb kortgeleden het roer omgegooid. Jullie kennen die programma's wel van de tv, het roer om of ik vertrek. Ik zelf kijk zelden tv, maar jullie weten wel wat ik bedoel. Dog Curacao Ik ben inmiddels ruim 6 jaar oud en geboren op Curacao, de laatste 4 jaar woonde ik in een Sanctuary, Dog Curacao. Ik had het daar goed, een veilig leven, genoeg te eten, een heleboel collega's en regelmatig een knuffel. Ik hou van knuffels. Maar ach, je wordt een daggie ouder en dan denk je bij jezelf, misschien is het tijd voor een ander leven. Visite We hadden bij de Sanctuary vaak bezoek, er kwamen veel vrijwilligers om te helpen. Je hebt toch mensen nodig om je bak eten voor je neer te zetten en je rotzooi achter je op te ruimen. Soms kwamen er gewoon mensen kijken. Zo ook een paar maanden geleden, een echtpaar uit Nederland. Ze waren nog een beetje verdrietig omdat hun hond net overleden was en ik voelde gewoon: ik moet die mensen helpen, ze...

Geloven jullie in wonderen? Wij niet, althans tot voor kort niet.  Sinds een paar weken geloven wij wel in wonderen, wij hebben er namelijk één in huis. Ons wondertje heeft 4 poten, een staart, een prachtig koppie en weegt ca. 17 kilo. Een paar weken na het overlijden van onze Golden werden we gconfronteerd met een hondloos leven, we hadden verdriet en we wisten het allemaal nog niet. Na 30 jaar zonder honden, willen we dat? Om het rouw-en denkproces te bespoedigen boekten we een vakantie naar Curacao. de vakantie was heerlijk en na een paar dagen waren we eruit: er komt weer een hond. Adoptiehonden De laatste dag van de vakantie, 22 mei, hadden we een afspraak met Djoeke Gilliam van Stichting Dog Curacao en binnen een half uur hadden we onze eigen Pearl of the Caribbean geadopteerd. Lady, een dame van ruim 6 jaar oud. De emigratie van een hond vergt de nodige voorbereiding en terwijl wij thuis, compleet met jetlag, aan het idee van hondje uit Curacao zaten te wennen, begon Djoeke ...

 Caspers klacht 12 mei 2014 Carlie en ik hebben een leuk leven. Het is hier goed van eten en drinken. We krijgen op tijd eten, soms moet ik mijn vrouwmens wel even vermanend aankijken als het naar mijn gevoel wat te lang duurt, maar ach het is maar een mens. En waar mensen zijn worden fouten gemaakt. Ik moet die mensen ook wel eens opdragen de waterbakken opnieuw te vullen. Ze begrijpen niet dat ik buiten uit de meest gore sloten en modderplassen wil drinken maar dat ik wel een brandschone waterbak eis. Er hoeft maar een klein zwart dingetje in te zweven en ik zuip het niet meer. Maakt niet uit, ik tik tegen mijn waterbak en de boodschap komt wel over. Het ideale hondenleven is in balans. Dat geldt voor mensen ook, maar voor mensen schijnt het veel ingewikkelder te zijn dat te realiseren. Wij willen het juiste evenwicht tussen bewegen en rust, tussen wilde spelletjes en tedere liefde. Visite vinden wij gezellig als ze niet te laat weggaan, want 's avonds is de bank van ons. Op een,...

Make-up Al voor corona kochten we veel via internet.  Ik vind het super, ging ik voor corona nog naar Douglas voor mascara en foundation, tegenwoordig bestel ik wat ik nodig heb. Een paar dagen na bestelling wordt er door één van de ons inmiddels zeer vertrouwde pakketbezorgers zo'n schattig turquoise pakje afgeleverd. Ik vind dat spannender dan de winkel in de Stationsstraat binnenrennen, bij elkaar te graaien wat je nodig hebt plus nog wat items die je eigenlijk niet nodig hebt en alle aankopen in je shopper te donderen en je weg te vervolgen naar Dirk voor een broodje en een pakje karnemelk. In het turquoise pakje liggen je aankopen gevleid in zwart vloeipapier, ik vind het elke keer weer een feestje. Kleding Ook kleding koop ik bij mijn favoriete winkel via de website, geen gedoe met puzzelen over de maat, want ik weet mijn maat bij deze winkel en dat klopt altijd. Ik verheug me mateloos op het bezoek van de pakketbezorger met de plastic tas waarop zoiets staat dat de inhoud va...

 Dames, wat vinden jullie van de volgende omschrijving: Sterke man met zwart haar, zeer mannelijk zonder een spoor van ruwheid of overdrijving. Sterke, brede schouders, goed in balans, prachtig haar, goede botstructuur, hij beweegt zich vrij. Dat lijkt jullie wel wat hè? Nou, ik heb hem in huis. Normaal is hij erg actief, maar hij heeft gisteren een drukke dag gehad, dus hij ligt nu even ontspannen op de bank. Hij is altijd blij als ik thuiskom, ik smelt als hij me aankijkt met zijn mooie, bruine ogen. Hij heeft maar twee minpuntjes, hij snurkt en hij bedelt. Zijn naam is Wild Willow of Eastside Forest, roepnaam Casper, troetelnaam Cassie en als hij heel lief is Cassemannekereltje. Zondag 15 september 2013, de dag van de Regionale Clubmatch van de Nederlandse Labradovereniging. Om 9 uur vertrokken met allebei de honden, Carlie als morele steun voor haar grote zwarte broer. Het was al vreselijk druk, we moesten een eind lopen vanaf het parkeerterrein. Dit was onze derde show en net ...

2020, het jaar van Corona Een jaar geleden wisten we nog van niets en nu gaan we al 9 maanden gebukt onder het juk dat Corona heet. Wonderlijk hoe snel we toch gewend zijn geraakt aan mondkapjes en de anderhalve meter samenleving. Als je een pre-corona film ziet waar mensen dicht bij elkaar staan raak je gewoon overstuur.  "uit elkaar en afstand houden" zou ik ze willen toeschreeuwen. Vond ik een half jaar geleden mensen met mondkapjes in de supermarkt diep in mijn hart een tikkie aanstellerig, nu ga ik met een boog, of liever gezegd cirkelommetje, heen om mensen zonder mondkapje, of zoals ik laatst las muilluier. Vind ik zelf een leuker woord. "Heb je je muilluier bij je" klinkt vrolijker dan "heb je je mondkapje in je tas". Elkaar de hand schudden, we doen het allang niet meer. Dat wordt weer wennen als deze crisis ooit voorbij is. Niezen in je elleboog, ook zoiets. Het was wennen maar nu weten we niet beter. Werden de kinderen vroeger opgevoed met de ve...