Het verhaal van een adoptiehond uit Curacao

 Het roer om voor honden

Mijn naam is Lady Nina en ik heb kortgeleden het roer omgegooid. Jullie kennen die programma's wel van de tv, het roer om of ik vertrek.

Ik zelf kijk zelden tv, maar jullie weten wel wat ik bedoel.

Dog Curacao

Ik ben inmiddels ruim 6 jaar oud en geboren op Curacao, de laatste 4 jaar woonde ik in een Sanctuary, Dog Curacao. Ik had het daar goed, een veilig leven, genoeg te eten, een heleboel collega's en regelmatig een knuffel. Ik hou van knuffels. Maar ach, je wordt een daggie ouder en dan denk je bij jezelf, misschien is het tijd voor een ander leven.

Visite

We hadden bij de Sanctuary vaak bezoek, er kwamen veel vrijwilligers om te helpen. Je hebt toch mensen nodig om je bak eten voor je neer te zetten en je rotzooi achter je op te ruimen. Soms kwamen er gewoon mensen kijken. Zo ook een paar maanden geleden, een echtpaar uit Nederland. Ze waren nog een beetje verdrietig omdat hun hond net overleden was en ik voelde gewoon: ik moet die mensen helpen, ze missen hun hond, ze hebben troost, liefde en knuffels nodig. En opeens dacht ik: Als ik nou bij die mensen in Nederland ga wonen, dan kan ik ze weer gelukkig maken. Als iemand dat kan is het Lady Nina wel.

Ze keken ook naar een paar van mijn collega's, maar ik heb extra lief gekeken, heel hard gekwispeld en natuurlijk werden ze verliefd op mij en we hebben meteen afgesproken dat ik ze achterna zou reizen.

Drukke tijd

Er kwam een drukke tijd aan, Djoeke van Dog Curacao ging met me naar de dierenarts voor een prikje, ik kreeg een gebitsbehandeling, er werd een bench besteld en ik had mensen nodig die ik kon begeleiden op hun vlucht naar Nederland. (soms mogen mensen niet zonder begeleiding van een hond vliegen). Toen die gevonden waren kon ik mijn nieuwe mensen laten weten wanneer ik thuis zou zijn. Er moest nog een gezondheidsverklaring komen, mijn ticket moest gereserveerd worden en begin juli kon ik vliegen.

De vlucht

Je zit best lang in die bench maar ik klaag niet Hebben jullie wel eens gezien hoe de meeste mensen in een vliegtuig zitten? Aan het comfort van honden wordt veel meer aandacht besteed dan aan dat van mensen. Ik kon staan en draaien in mijn bench.

Mijn mensen stonden op het vliegveld om me op te halen, alleen nog de transfer van het vliegtuig naar mijn nieuwe huis en toen mocht ik eindelijk rondlopen. Mijn mensen waren bang dat ik de bench niet uit zou durven. Dat schijnt bij veel van mijn collega's het geval te zijn. Maar ik had mijn mensen met zorg uitgezocht, dus ik vond het helemaal niet eng. 

Ik ben meteen de bench uitgerend en heb mijn mensen heel veel knuffels en lebbers gegeven. Ik hou van springen, dus ik ben even op tafel gesprongen, daarna kreeg ik heel lekker eten en vers water (helemaal alleen voor mij) en toen voelde ik toch wel dat ik moe was, op mijn nieuwe bank lag een lekker zacht dekentje voor me en ik ben lekker gaan slapen. Tussen mijn mensen in. Je wilt ze toch een gevoel van veiligheid gegeven.

Lady werd Nina

Op Curacao noemden ze me Lady, omdat er hier heel veel honden wonen die Lady heten gaven mijn mensen mij een nieuwe naam, ik heet nu Nina. En daar luister ik erg goed naar. 

En zo werd Lady, Pearl of the Caribbean Nina, Parel uit de Polder.

Zo begon het, mijn avontuur, volgende keer meer verhalen van Lady Nina.