Ons wondertje uit Curaçao: een
hartverwarmend adoptieverhaal

Geloof jij in wonderen? Wij ook niet... totdat we er onlangs eentje in huis haalden. Ons wondertje

heeft vier poten, een kwispelende staart, een prachtig koppie en weegt zo'n 17 kilo. Haar naam?

Nina, onze Pearl of the Caribbean die inmiddels is omgedoopt tot Parel uit de Polder.

Als een nieuw hoofdstuk begint

Een paar weken na het overlijden van onze Golden Retriever werden we geconfronteerd met een

hondloos bestaan. Met verdriet in ons hart wisten we niet zeker of we, na 30 jaar met honden te

hebben geleefd, weer aan een nieuwe viervoeter toe waren.

Om ons rouw- en denkproces wat rust te geven, boekten we een vakantie naar Curaçao. De zon,

zee en het ontspannen eilandleven brachten helderheid: ja, we wilden weer een hond in ons

leven.

Een onverwachte ontmoeting

Op de laatste dag van onze vakantie, 22 mei, hadden we een afspraak met Djoeke Gilliam van

Stichting Dog Curaçao. Binnen dertig minuten was het gebeurd - we hadden Lady, een zesjarige

dame, geadopteerd.

De emigratie van een hond bleek echter nogal wat voeten in aarde te hebben:

1. Een rabiësprik was noodzakelijk

2. Een speciale reisbench die voldeed aan de eisen van de vliegmaatschappij

3. Een gezondheidsverklaring voor internationale reizen

4. Een betrouwbare reisbegeleider

Terwijl wij thuis, nog versuft door de jetlag, aan het idee van een Curaçaose hond moesten

wennen, regelde Djoeke al deze noodzakelijke stappen.

De grote dag

Op 5 juli was het eindelijk zover: onze Pearl of the Caribbean arriveerde op Schiphol. Een echte

Westpointer, zoals ze op Curaçao worden genoemd. Zoals de stichting het beschrijft: "Het zijn

geen rashonden, maar sterke, middelgrote, lieve (familie)honden, veerkrachtig en vrolijk."

Eerlijk gezegd hadden we allerlei scenario's in ons hoofd afgespeeld:

1. Wat als ze alles zou slopen?

2. Hoe zouden we haar zindelijk krijgen?

3. Wat als ze erg bang zou zijn?

Deze zorgen werden nog eens versterkt door goedbedoelende mensen in onze omgeving die

twijfelden of het wel goed kon gaan met een oudere adoptiehond uit het buitenland.

Een wonder ontvouwt zich

Al onze zorgen bleken volkomen onnodig. Zodra we thuis kwamen en de bench openden, sprong

Lady Nina eruit, begroette ons enthousiast, at en dronk wat, en maakte vervolgens een

verkenningstocht door het huis. Daarna krulde ze zich tevreden op in haar nieuwe

knuffeldekentje.

Nu, vijf weken later, is ons wondertje goedgekeurd door de dierenarts. Ze heeft niets gesloopt,

was binnen een week zindelijk, en loopt nu trots met haar tuigje aan en haar staart omhoog door

de buurt. Ze verwelkomt bezoekers alsof ze allemaal speciaal voor haar komen.

Na 30 jaar en vier geweldige honden (in liefdevolle herinnering: Jimmy, Joy, Casper en Carlie)

kunnen we met zekerheid zeggen dat onze Pearl of the Caribbean de makkelijkste hond is die we

ooit hebben gehad.

Een dankwoord aan de helden

Enorme waardering voor Djoeke en haar team. De manier waarop ze met de honden omgaan is

bewonderenswaardig. Onze Lady Nina kwam schoon, zelfverzekerd en comfortabel aan in een

bench met zachte dekentjes. Het is indrukwekkend hoe zij voor zoveel honden zorgen en hoe

liefdevol ze deze dieren naar hun forever homes sturen.

Ook dank aan Belinda Dierenvriend, die Lady Nina tijdens haar reis begeleidde.

Jouw steentje bijdragen?

De stichting leeft van giften en donaties. Wij zijn zo enthousiast dat we inmiddels ook OAB (op

afstand baasje) zijn geworden van Daffy, die nog op Curaçao verblijft.

Overweeg je zelf een hond te adopteren? Een Westpointer van Stichting Dog Curaçao kunnen we

van harte aanbevelen. Bezoek hun website voor meer informatie en laat je, net als wij, verrassen

door het wonder van een adoptiehond.

Hoewel... de mooiste en liefste is natuurlijk niet meer op Curaçao. Die wordt nu vertroeteld in

haar nieuwe huisje, hier in Nederland.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nina

Dodenherdenking 1964