Marianne Croes2

 Caspers klacht 12 mei 2014 Carlie en ik hebben een leuk leven. Het is hier goed van eten en drinken. We krijgen op tijd eten, soms moet ik mijn vrouwmens wel even vermanend aankijken als het naar mijn gevoel wat te lang duurt, maar ach het is maar een mens. En waar mensen zijn worden fouten gemaakt. Ik moet die mensen ook wel eens opdragen de waterbakken opnieuw te vullen. Ze begrijpen niet dat ik buiten uit de meest gore sloten en modderplassen wil drinken maar dat ik wel een brandschone waterbak eis. Er hoeft maar een klein zwart dingetje in te zweven en ik zuip het niet meer. Maakt niet uit, ik tik tegen mijn waterbak en de boodschap komt wel over. Het ideale hondenleven is in balans. Dat geldt voor mensen ook, maar voor mensen schijnt het veel ingewikkelder te zijn dat te realiseren. Wij willen het juiste evenwicht tussen bewegen en rust, tussen wilde spelletjes en tedere liefde. Visite vinden wij gezellig als ze niet te laat weggaan, want 's avonds is de bank van ons. Op een,...

Make-up Al voor corona kochten we veel via internet.  Ik vind het super, ging ik voor corona nog naar Douglas voor mascara en foundation, tegenwoordig bestel ik wat ik nodig heb. Een paar dagen na bestelling wordt er door één van de ons inmiddels zeer vertrouwde pakketbezorgers zo'n schattig turquoise pakje afgeleverd. Ik vind dat spannender dan de winkel in de Stationsstraat binnenrennen, bij elkaar te graaien wat je nodig hebt plus nog wat items die je eigenlijk niet nodig hebt en alle aankopen in je shopper te donderen en je weg te vervolgen naar Dirk voor een broodje en een pakje karnemelk. In het turquoise pakje liggen je aankopen gevleid in zwart vloeipapier, ik vind het elke keer weer een feestje. Kleding Ook kleding koop ik bij mijn favoriete winkel via de website, geen gedoe met puzzelen over de maat, want ik weet mijn maat bij deze winkel en dat klopt altijd. Ik verheug me mateloos op het bezoek van de pakketbezorger met de plastic tas waarop zoiets staat dat de inhoud va...

 Dames, wat vinden jullie van de volgende omschrijving: Sterke man met zwart haar, zeer mannelijk zonder een spoor van ruwheid of overdrijving. Sterke, brede schouders, goed in balans, prachtig haar, goede botstructuur, hij beweegt zich vrij. Dat lijkt jullie wel wat hè? Nou, ik heb hem in huis. Normaal is hij erg actief, maar hij heeft gisteren een drukke dag gehad, dus hij ligt nu even ontspannen op de bank. Hij is altijd blij als ik thuiskom, ik smelt als hij me aankijkt met zijn mooie, bruine ogen. Hij heeft maar twee minpuntjes, hij snurkt en hij bedelt. Zijn naam is Wild Willow of Eastside Forest, roepnaam Casper, troetelnaam Cassie en als hij heel lief is Cassemannekereltje. Zondag 15 september 2013, de dag van de Regionale Clubmatch van de Nederlandse Labradovereniging. Om 9 uur vertrokken met allebei de honden, Carlie als morele steun voor haar grote zwarte broer. Het was al vreselijk druk, we moesten een eind lopen vanaf het parkeerterrein. Dit was onze derde show en net ...

2020, het jaar van Corona Een jaar geleden wisten we nog van niets en nu gaan we al 9 maanden gebukt onder het juk dat Corona heet. Wonderlijk hoe snel we toch gewend zijn geraakt aan mondkapjes en de anderhalve meter samenleving. Als je een pre-corona film ziet waar mensen dicht bij elkaar staan raak je gewoon overstuur.  "uit elkaar en afstand houden" zou ik ze willen toeschreeuwen. Vond ik een half jaar geleden mensen met mondkapjes in de supermarkt diep in mijn hart een tikkie aanstellerig, nu ga ik met een boog, of liever gezegd cirkelommetje, heen om mensen zonder mondkapje, of zoals ik laatst las muilluier. Vind ik zelf een leuker woord. "Heb je je muilluier bij je" klinkt vrolijker dan "heb je je mondkapje in je tas". Elkaar de hand schudden, we doen het allang niet meer. Dat wordt weer wennen als deze crisis ooit voorbij is. Niezen in je elleboog, ook zoiets. Het was wennen maar nu weten we niet beter. Werden de kinderen vroeger opgevoed met de ve...

  Op 26 april 2010 ben ik geboren. Bij Annette Schreuder van "Of Eastside Forest " in Lelystad. Mijn stamboomnaam is: Wildwillow of Eastside Forest, mijn roepnaam is Casper. Mijn vader Robin woonde niet bij ons, mijn moeder heet Esra. Mijn moeder is blond, mijn broertjes en zusjes en ik zijn allemaal zwart. Dat hebben wij van mijn vader. Ik zie mijn broers en zusjes niet meer. Ik heb wel van mijn mensen gehoord dat het goed met ze gaat. Van de eerste paar weken weet ik niet zoveel meer. Vanaf dat we een week of drie waren kwamen er aldoor mensen naar ons kijken. Nou, dat was ik gauw zat. Ze zeiden allemaal hetzelfde, dat we oooh zo leuk en ooooh zo lief en ooooh zo schattig waren. We waggelden met zijn allen in het rond en kregen lekkere pap. We dronken toen niet meer bij mama Esra. Toen we wat ouder waren ging Annette beslissen wie onze mensen zouden worden. Natuurlijk moeten die mensen wel bij je passen.  Op een zondag, toen we zes weken waren, kwamen al onze nieuwe men...

Een lekkende vaatwasser En toen lekte de vaatwasmachine een paar maanden geleden. Niet handig en ook de afzuigkap had wat mankementen, eigenlijk liep de hele keuken op zijn laatste benen. Op zich niet raar, want hij doet al ruim 20 jaar dienst. Dus we besloten ons eens te oriënteren op een nieuwe keuken. Wij zijn snelle beslissers als we iets kopen.. Over het algemeen zitten Herman en ik op één lijn bij grote en kleine aanschaffen. Behalve bij dekbedhoezen, daar kunnen we eindeloos over zeuren. Toen we de voordeel-en showroomkeukens unaniem afgekeurd hadden, kwamen we bij de keuken waar we allebei blij van werden. Met een aardige keukenmevrouw hebben we de wensen, de mogelijkheden en onmogelijkheden doorgenomen. We hebben een kleine keuken en dan heb je niet zoveel aan een groot, landelijk ontwerp. Koelkast Nou hadden we nog niet zo lang geleden een mooie, grote en vooral rode koelkast gekocht en die wilden we houden, dus keuken zonder koelkast.  Euforisch gingen we naar huis, waar...

  Nieuwe koelkast We worden allemaal ouder, wij, onze honden en onze inboedel veroudert mee. Je vervangt wel eens iets en er gaat wel eens iets kapot. Zo ook onze koelkast twee jaar geleden. Wij hebben toen een prachtige nieuwe koelkast gekocht, een super mooie rooie. Op de dag dat hij bezorgd werd voelde ik me niet helemaal lekker, ik voelde me zelfs zo onlekker dat ik de spoedpost gebeld heb om te vragen wat ik het beste in kon nemen tegen die vreselijke pijn in mijn nek en borst. Ademhalen werd in plaats van een natuurlijk proces een enorme klus. En het was natuurlijk zaterdag, dus onze gezellige huisarts was onbereikbaar. Terwijl Herman de honden uitliet dekte ik de ontbijttafel en belde dus de spoedpost. Ik huldig het principe dat alle kwaaltjes vanzelf overgaan,. Meestal is dat ook zo, maar deze pijn maakte geen zelfgenezende indruk. Ambulance Ik vind het zelf altijd nogal aanstellerig om in het weekend de spoedpost te bellen (behalve als het om de honden gaat). Maar ik zag m...