Marianne Croes2

Net als wij moeten honden wel eens op ongebruikelijke tijden naar het toilet. 's Nachts bijvoorbeeld. Ik strompel in zo'n geval naar de badkamer, ik heb laatst ergens gelezen dat je één oog dicht moet houden. Anders denkt je systeem dat het wakker moet worden. Ik probeer eraan te denken, ik strompel dus met één oog dicht naar de badkamer, wankel weer terug naar bed en hoop dat mijn systeem niets gemerkt heeft. Onze honden hebben ons nodig als ze 's nachts hoge nood hebben. Vannacht, om een uur of 12.30, meldde Casper zich. Ik moest van verre komen en Herman was nog verder weg. Ik was dus eerder bij de les. Casper blafte: "Sorry mensen, ik moet er uit en één van jullie moet met me mee". Ik hoopte even dat ik het verkeerd verstaan had en dat hij had geblaft: "Er is een kat in de tuin en ik wil even vertellen dat die zich op privéterrein bevindt en wel op Cassie's privéterrein". Dat komt ook wel voor, Casper is heel gastvrij maar onbevoegden wor...

Intimidatie Sinds enige tijd lijkt het of de wereld verdeeld is in twee groepen: Zij die verkrachten en zij die verkracht zijn, zij die aanranden en zij die aangerand zijn en zij die seksueel intimideren en zij die seksueel geïntimeerd zijn. Verkrachting is afschuwelijk en verwerpelijk, verkrachters moeten aangepakt worden en de slachtoffers moeten begeleid worden. Aanranden vind ik al een wat een vager verhaal. We hebben allemaal wel eens een ongewenst handje op ons jonge kontje gevoeld. We hebben allemaal wel eens een hand "per ongeluk" langs een borst voelen strijken. Soms ging dat zo subtiel dat je niet eens zeker wist of het ook gebeurd was. En seksuele intimidatie hebben we allemaal mee te maken gehad. Alleen voelden we dat toen niet zo. Gemeente In de jaren 70 heb ik een tijd bij een gemeentedienst in Amsterdam gewerkt, gewerkt is een te groot woord, ik was daar gedurende een aantal jaren dagelijks te vinden en kreeg voor mijn aanwezigheid maandelijks een...

Vroeger Toen ik klein was werd er in mijn familie veel thee gedronken. Opa en oma hadden van die wijde theekoppen met schotel. Opa bibberde een beetje dus ik volgde elke keer weer ademloos de reis van het kopje van de schotel naar Opa's mond. Calamiteiten en rampen Als er iets fout liep in het leven ging de familie niet aan de jenever of whisky, Nee, ze namen een koppie thee. Mijn ouders dronken thee uit mokken met een boerenbont motief. Thee moest voor mijn ouders sterk zijn en volgens mij deden ze er nog melk in ook. De losse thee ging in de matchende boerenbont pot en werd door een zeefje in de mokken geschonken. Koffie Ik kan me eigenlijk niet veel koffie herinneren van vroeger thuis. Bij mijn toenmalige verloofde thuis werd wel koffie gedronken. Op de koffiepot kwam een filter, daar ging de versgemalen koffie in, vervolgens een schepje buisman en daarna diende met beleid en scheutsgewijs het kokende water op de koffie gegoten te worden. Je moest wachten tot de s...

Lezen Mensen die zeggen dat ze niet van lezen houden, begrijp ik nooit helemaal. Ik ben een fanatiek lezer en dat al vanaf het moment dat ik kan lezen. Mijn eerste boek heette "Poes Pinkie" en mijn ouders hebben dat eindeloos voorgelezen. Ik kende het hele verhaal redelijk snel uit mijn kleuterhoofd en vulde halve zinnen in gebrekkig kleuternederlands aan. Mijn lagere schooltijd werd gedomineerd door lectuur als de Vrolijke Tweeling en Pitty op kostschool. Niels Holgersons Toen ik een jaar of acht was besloot mijn vader dat het tijd was voor een boek met meer inhoud en ik kreeg dat vreselijke boek van een jongetje dat met ganzen omging. Ik heb nog steeds iets tegen ganzen. Ik ben in dat boek nooit verder gekomen dan het eerste hoofdstuk want ik las er alleen in als mijn vader op me lette. En hij gaf aldoor zulke uitgebreide mondelinge recensies dat er van lezen niet veel kwam. Witte Raven Welk meisje las ze niet? De boeken van uitgeverij de Witte Raven. De ...

oktober 2014 Tegelijk met het ontbijt nemen wij ook altijd het nieuws tot ons. Vaak is er in het nieuws iets te zien of te horen dat mij inspireert tot een tragisch, vrolijk of humoristisch verhaal. Zoveel uitbundigheid aan het begin van de dag wordt hier ter plaatse niet op prijs gesteld, dus meestal hou ik me in. Vanmorgen raakte ik zo geïnspireerd dat ik niet alleen Herman maar jullie allemaal lastig val met een herinnering, ik kon er weer om lachen. Deze herinnering werd opgeroepen door de premiere van de film "toen was geluk heel gewoon" en de overvaltraining die winkeliers op het moment krijgen. Lang geleden, toen geluk heel gewoon was, werkte ik bij de Amrobank op het filiaal Haarlemmerplein. Superleuke buurt om in te werken, gezellige joviale klanten en Frits Lambrechts (maar dat is een verhaal apart). Overvallen waren toen nog niet echt common use, geluk dus wel. Op een bankfiliaal had je, behalve het gewone volk, procuratiehouders. Meestal waren dat wat ...

Spontane antipathie Kennen jullie het gevoel van spontane antipathie? Het tegenovergestelde van een klik bedoel ik. Dat gevoel dat je iemand niet mag en ook nooit zal mogen. Gek verschijnsel wel, je kent iemand niet en toch weet je soms meteen bij de eerste blik of er een klik of antiklik is. Vandaag had ik de blik niet eens nodig, de antiklik was er, duidelijk en overtuigend. Een klant van mij heeft een appartement gekocht in Amsterdam. Op zich niet bijzonder ware het niet dat deze mevrouw van ver weg komt en de mondelinge communicatie wat extra inspanning vergt. Niet erg, ik ben wel iets gewend. Tolk Bij het tekenen van de overdrachtsakte van een woning en van de hypotheekakte moet de notaris zich ervan overtuigen dat de klanten de strekking van beide aktes begrijpen. Als de notaris niet vloeiend Russisch, Turks of Japans spreekt moet er bij het tekenen van de aktes een tolk aanwezig zijn. Op zich leukt een tolk de sessie wel wat op. Ik heb eens een Engelse tolk me...

Terrasje Wat is er lekkerder dan op een mooie dag op een terrasje te zitten voor een drankje en een hapje. Wij doen dat wel eens, Herman en ik.  De laatste keer hadden we wel een heel vreemde ober. Wij wilden een drankje bestellen. De ober sprak streng: "Eerst moeten jullie een aantal vragen beantwoorden". Inderdaad ongebruikelijk, maar wij zijn de beroerdsten niet dus we wachtten op onze eerste vraag. De ober wees naar een tafeltje verderop en zei: "Daar zitten vier mensen, hoeveel van die mensen drinken koffie en welke koffie, let op: er zijn twee antwoorden goed". Ik zag het meteen, één had een glas ijsthee, één een glas muntthee, de andere twee hadden een wit kopje voor zich staan. Eén cappuccino en één gewone koffie. Dat zag ik aan de kopjes. Ik gaf mijn antwoord door en Herman pakte de kaart weer om onze bestelling op te geven, maar we waren er nog niet. "Volgende vraag", zei de ober. "Wij hebben hier diverse lunchgere...