Het was een dolle nacht

Net als wij moeten honden wel eens op ongebruikelijke tijden naar het toilet. 's Nachts bijvoorbeeld. Ik strompel in zo'n geval naar de badkamer, ik heb laatst ergens gelezen dat je één oog dicht moet houden. Anders denkt je systeem dat het wakker moet worden. Ik probeer eraan te denken, ik strompel dus met één oog dicht naar de badkamer, wankel weer terug naar bed en hoop dat mijn systeem niets gemerkt heeft.

Onze honden hebben ons nodig als ze 's nachts hoge nood hebben. Vannacht, om een uur of 12.30, meldde Casper zich. Ik moest van verre komen en Herman was nog verder weg. Ik was dus eerder bij de les. Casper blafte: "Sorry mensen, ik moet er uit en één van jullie moet met me mee".

Ik hoopte even dat ik het verkeerd verstaan had en dat hij had geblaft: "Er is een kat in de tuin en ik wil even vertellen dat die zich op privéterrein bevindt en wel op Cassie's privéterrein".

Dat komt ook wel voor, Casper is heel gastvrij maar onbevoegden worden zonder pardon afgeblaft. Dan staat Casper op de leuning van de bank verbolgen te zijn, we laten hem dan even in de tuin. Kat weg en Cas tevreden. Ons systeem is dan wakker, maar we kunnen wel weer naar bed.

Toen ik vannacht beneden kwam stond hij bij de deur naar de hal te springen, hij kwispelde van dankbaarheid en keek verwachtingsvol naar de deurkruk.  Maar wij zijn mensen en we moeten allerlei onbegrijpelijke handelingen verrichten voor we zover zijn dat we buiten lopen. Wij moeten ons bijvoorbeeld aankleden, dus weer naar boven, spijkerbroek en trui aan. Naar beneden, laarzen aan, deur van nachtslot en hond aanlijnen.

Stel je voor dat je vreselijke kramp in je buik hebt en je moet wachten tot je mens deze hele riedel afgewerkt heeft. Ik denk dat het te vergelijken is met die keer toen ik een rondreis door Mexico maakte en de hele bus tegelijk last kreeg van het nieuwe eten. Wat hadden we het collectief benauwd.  Casper heeft het braaf opgehouden en uiteindelijk renden we samen naar de hoek en konden we oversteken naar het grasveld. Nadat Cas gedaan had waar we voor buiten waren bedacht hij dat het onzin was nu weer meteen naar huis te gaan. De systemen zijn toch wakker, dus we kunnen nog even lekker snuffelen en de aanwezige bomen van geurvlaggen voorzien.

We waren om 10 over 1 weer thuis, omdat de ervaring leert dat één nachtwandeling vaak niet voldoet, heb ik een koppie thee gezet en ben met de honden en Knorrie op de bank gaan zitten. Even later meldde Herman zich, omdat het onzin is om met de hele familie te gaan zitten wachten tot de hond weer moet poepen is hij weer naar bed gegaan.

Na een halfuurtje lag Cas te snurken, dus ik vond het verantwoord weer naar bed te gaan. Laarzen uit, trui en spijkerbroek uit en met mijn wakkere systeem weer gaan liggen. Ik lig dan te wachten op de volgende dienstmededeling en die kwam.

Spijkerbroek en trui aan. Tot mijn eigen verbazing ben ik even bezig geweest met uit te zoeken waar het merkje van mijn trui zat. Waanzinnig hè? Stel je coltrui zit achterstevoren, so what?

a. je ziet het niet
b. niemand ziet het want er is geen hond op straat behalve de mijne en die boeit het niet.

Vervolgens laarzen aan, deur van nachtslot, Carlie en Knorrie gedag zeggen, hond aan de lijn en aan de wandel. Toen we weer binnen waren, drentelde Cas naar de keuken, hij vond het wel tijd voor een midnightsnack.

Mijn systeem was inmiddels zo levendig dat ik de tv aangezet heb en een glas witte wijn heb ingeschonken. Toen ik net geïnstalleerd was, kwam Herman binnen. Casual gekleed en hij heeft de nachtdienst overgenomen omdat ik vandaag gewoon aan het werk moet.

Toen Cas weer lekker op zijn rug met zijn mannelijkheid in de lucht lag te snurken, is Herman ook nog even naar bed gekomen.

Vanmorgen wat later op dan normaal, eenmaal beneden zet ik de laptop aan en wat lees ik op facebook? Senioren met een hond zijn vitaler en fitter.

Gek, dat voel ik vandaag helemaal niet zo.