Marianne Croes2

De meeste mensen die mij kennen weten dat Herman mijn 3e echtgenoot is. Mijn eerste man heet Henk, dat huwelijk heeft niet lang geduurd, zo ongeveer 2 jaar,  ik was toen nog jong en slank. Na de scheiding zelfs slanker dan ik daarvoor of daarna ooit ben geweest. Als ik nog kleding had uit die tijd zou ik echt nergens meer inpassen. Na 4 manloze jaren leerde ik tijdens een  werktechnisch oninteressante periode  bij de gemeente Amsterdam Jan kennen. Jan en ik zijn 20 jaar samen geweest, waarvan 18 jaar in huwelijkse staat. Vlak na mijn scheiding van Jan kocht ik een winterjas. Een heerlijkzittende jas van nepbont. Ik kocht die jas in 1998 voor een bedrag van fl. 300,-. Ik had die jas dus lang voordat ik Herman in de catalogus huwbare mannen vond. Zo'n 8 jaar voor Herman kocht ik die jas in een inmiddels niet meer bestaand winkeltje. Ik kocht de jas in de tijd dat ik besloten had de rest van mijn leven als single door te brengen. Herman en ik zijn trouwens inmiddel...

Vroeger hechtte ik veel belang aan mooie lingerie, mooie beha, bijpassend slipje. Bij elke kleur outfit een bijpassende kleur ondergoed.  Ik kan me nog goed mijn eerste beha herinneren. Ik was een jaar of twaalf en de vrouwelijke vormen waren al duidelijk aanwezig. Het was een witte met zachtblauw afgezet en een blauw strikje tussen de cups. Ik was zo razendtrots op dat ding dat ik regelmatig mijn trui optrok om hem te tonen. Mijn broer verzuchtte in die tijd regelmatig geïrriteerd: Daar heb je haar weer met haar borsten. Vanaf mijn veertiende had ik een zaterdag-/vakantiebaantje in een lingeriewinkel, dus keus te over.  Daar is mijn liefde voor mooie lingerie ontstaan. Niet alleen lingerie, ook nachthemdjes en dusters, ik kon er geen genoeg van krijgen. Wat later in mijn leven moest ik noodgedwongen de dure gewoonte om bij elke jurk een bijpassend setje lingerie te hebben laten varen.  Ook niet erg, zwart en wit kunnen tenslotte bij alles.  Op...

Elke ochtend, voor het ontbijt, laat ik onze mooie Golden Retriever uit. Het tijdstip varieert, dat hangt af van de werkzaamheden op de dag die komen gaat. Mijn houding varieert ook, ik huppel vrolijk naast mijn blonde meid of ik sjok mistroostig richting uitlaatveldje. Mijn houding varieert ook afhankelijk van de werkzaamheden van de dag die voor me ligt. Een klein beetje want of ik nu een afspraak met klanten heb, een ontmoeting met een accountmanager. of ik een dossier mag optuigen of afhandelen, of dat ik een schrijfdag tegemoet ga, ik vind het eigenlijk allemaal leuk.  Of ik huppel of sjok hangt meer af van de kwaliteit en kwantiteit van de genoten nachtrust en van het weer. Carlie's houding is een constante factor. Ze is blij, ze huppelt en ze snuffelt naar iets eetbaars. Haar criterium van eetbaar wijkt af van dat van ons, dus daar zal ik verder niet over uitweiden. (was ik toch even aan het twijfelen over uitweiden of uitwijden, maar het moet met ei). Als onze eerst...

We moeten het vertrouwen terugbrengen in de branche. We moeten het vertrouwen van onze klanten winnen. Hoe doe je dat? Voor mij heel eenvoudig, behalve je vakkennis natuurlijk: §   Een duidelijke en heldere uitleg, als mijn klant iets niet begrijpt doe ik mijn werk niet goed §   Informatie, klanten worden gedurende het traject nauwgezet op de hoogte gehouden, ik ben 24/7 bereikbaar §   Snelheid, na de hypotheekaanvraag wil je snel zekerheid. De adviseur is hierbij ook afhankelijk van derden, maar kan door een snelle en adequate werkwijze en een gestroomlijnd administratieproces de snelheid wel beïnvloeden §   Optimale samenwerking tussen klant en adviseur §   De overtuiging dat je adviseur je belangen zo goed mogelijk behartigt Daarbij is het belangrijk dat er een klik is tussen adviseur en klant.   Is de klik er echt helemaal niet, dan is klant wellicht elders beter af. Duidelijkheid is dus belangrijk, ook over je tarieven. Ik heb...

Of je het wilt of niet, bepaalde eigenschappen heb je gewoon, daar ben je mee geboren, die zitten in je genen. Ik ben zelf een aanhanger van de theorie dat je je eigen lot creëert, je eigen geluk maakt en door bepaalde keuzes je eigen gezondheid stuurt. Deze theorie is een erfenis van mijn oma. Oma was een dappere en humoristische vrouw die altijd doorging. Oma vond ziekte onzin. Ze is in het bejaardentehuis eens ernstig berispt omdat ze wandelstokken van mede bejaarden in beslag nam en verstopte. Oma vond lopen met een wandelstok aanstelleritis. Hoewel ik ertegen strijd, zit deze overtuiging ook min of meer in mijn genen. Ondanks deze levensbeschouwing kan ik niet ontkennen dat ik een aantal eigenschappen heb die ik liever niet had gehad. Eigenschappen die ik herken uit mijn jeugd, eigenschappen die mijn ouders hadden. Ik heb bijvoorbeeld uit de vrouwelijke lijn van mijn familie een enorme aanleg voor vleesbomen meegekregen. Dat is niet iets waar ik trots op ben, sterker nog, h...

Het is moeilijk om iemand te benaderen die ernstig ziek is of net een zwaar verlies heeft geleden. Ik zelf loop daar nooit voor weg, ik bedenk altijd maar dat ik ook behoefte heb aan warme belangstelling als ik in verdrietige omstandigheden verkeer. Het is al decennia geleden, maar ik weet nog hoe vreselijk ik me voelde toen mijn toenmalige echtgenoot me in de steek liet voor een ander. Ik nam het zelfs volkomen onbekenden kwalijk als ze tijdens het passeren van dit grote lijden met elkaar aan het lachen waren. The Carpenters hebben daar nog een liedje over gezongen: Why does the sun go on shining?  Why does the sea rush to shore?  Don't they know it's the end of the world  'Cause you don't love me anymore? … Zo voel je je als je jong, gekwetst en zeer ongelukkig bent. Ik was dolgelukkig met alle vrienden die me vertelden dat ik echt niet afstotelijk was (dat ga je denken na zoiets) en alle vriendinnen die eensgezind met me mee snotterden. Natuurli...