Roken
Hebben jullie gerookt? Ik wel, ik ben begonnen in de tweede klas van het Lyceum. We kochten toen pakjes Camel met 6 sigaretten (betaalbaar) en we stonden met een paar meiden in een portiekje die zooi weg te paffen, misselijk te worden en te roepen hoe lekker we het vonden. Dat was in 1964.
We vonden het niet lekker, want het was niet lekker. Maar als je een puberaal en beinvloedbaar type was als ik, ging je door. Je rookte meer. Je kocht een pakje Belinda (vond ik niet zoveel aan) of Gladstone ( is jaren mijn merk geweest) . In 1966 waren we verslaafd.
We rookten filtersigaretten en in financieel mindere tijden Samson halfzwaar. Zelf ben ik nooit een fan geweest van shag. Dat gedoe van het rollen en dan die irritante flubbers tabak aan je gestifte onderlip, baaaaah.
Mijn vader, zelf een fanatieke exroker, liet geen gelegenheid onbenut om te vertellen hoe slecht het was. Hij vroeg ook vaak of ik ook inhaleerde. Ja natuurlijk inhaleerde ik.
Ik werd wat ouder en ging op chique, ik heb jaren Benson & Hedges gerookt. Heerlijk, zo'n mooi gouden pakje met net iets langere filtersigaretten met een gouden bandje onder de filter.
Vroeger, toen ik een heel jonge roker was, mocht je roken in de tram en in de bioscoop. En natuurlijk in de trein.
Op cursussen stonden op de tafels asbakken. Later moesten we op de gang roken in de pauzes.|Nog wat later moest je je rot rennen naar een stinkende rookruimte en dan weer terugdraven om op tijd weer op je plek te zitten.
Nog wat later mochten we alleen nog buiten roken, Natuurlijk wisten we toen al tientallen jaren dat het niet goed was. Natuurlijk weten we al heel lang dat we ziek worden van roken, dat we dood gaan van roken.
Dat weten we al tientallen jaren. Ik wist en weet dat ook. Ik merkte ook wat een aanslag op mijn portemonnee het was, toen ik nog rookte kostte een pakje ruim 5 euro. In mijn hoogtijdagen rookte ik 2 pakjes per dag. Reken maar uit.
Je mag nu nergens meer roken, ik heb 5 jaar geleden een keer uitgerekend wat het me kostte. Ik stond op een regenachtige dag buiten onder een afdakje mijn verslaving te voeden. Ik rekende uit wat het mij, maar ook dus mijn man kostte. Ik rekende uit dat we elk jaar op vakantie konden van het bedrag dat ik de lucht in blies.
En ik ben gestopt, opeens. Van veel sigaretten per dag naar niets.Dat is nu 5 jaar geleden.
Ik ben nog steeds verslaafd, als ik een stressgevoel ervaar denk ik nog steeds: "en nu een peuk".
Een verse sigaret die iemand naast mij opsteekt, ik vind het heerlijk ruiken en ik zou er graag een bietsen.
Ik doe het niet, want ik weet dat 1 sigaret een 2e betekent en dat ik zomaar weer verslaafd kan zijn.
Ik heb tientallen jaren gerookt en ik heb tientallen jaren geweten dat het slecht was. Ik heb mezelf schade toegebracht door aldoor maar weer zo'n ding in mijn mond te doen en aan te steken.
En wie was daar verantwoordelijk voor?
Juist, ik en niemand anders. Ik heb de keuze gemaakt te roken en te roken en te roken.
Daar is de tabaksindustrie niet verantwoordelijk voor, niemand stond met een pistool tegen mijn hoofd te roepen: ""roken jij".
Ik heb die beslissing genomen, ik had niet de kracht en de motivatie te stoppen.
Als ik ziek word door het roken, is dat mijn eigen schuld. Niemand heeft me gedwongen.
Mea Culpa.
We vonden het niet lekker, want het was niet lekker. Maar als je een puberaal en beinvloedbaar type was als ik, ging je door. Je rookte meer. Je kocht een pakje Belinda (vond ik niet zoveel aan) of Gladstone ( is jaren mijn merk geweest) . In 1966 waren we verslaafd.
We rookten filtersigaretten en in financieel mindere tijden Samson halfzwaar. Zelf ben ik nooit een fan geweest van shag. Dat gedoe van het rollen en dan die irritante flubbers tabak aan je gestifte onderlip, baaaaah.
Mijn vader, zelf een fanatieke exroker, liet geen gelegenheid onbenut om te vertellen hoe slecht het was. Hij vroeg ook vaak of ik ook inhaleerde. Ja natuurlijk inhaleerde ik.
Ik werd wat ouder en ging op chique, ik heb jaren Benson & Hedges gerookt. Heerlijk, zo'n mooi gouden pakje met net iets langere filtersigaretten met een gouden bandje onder de filter.
Vroeger, toen ik een heel jonge roker was, mocht je roken in de tram en in de bioscoop. En natuurlijk in de trein.
Op cursussen stonden op de tafels asbakken. Later moesten we op de gang roken in de pauzes.|Nog wat later moest je je rot rennen naar een stinkende rookruimte en dan weer terugdraven om op tijd weer op je plek te zitten.
Nog wat later mochten we alleen nog buiten roken, Natuurlijk wisten we toen al tientallen jaren dat het niet goed was. Natuurlijk weten we al heel lang dat we ziek worden van roken, dat we dood gaan van roken.
Dat weten we al tientallen jaren. Ik wist en weet dat ook. Ik merkte ook wat een aanslag op mijn portemonnee het was, toen ik nog rookte kostte een pakje ruim 5 euro. In mijn hoogtijdagen rookte ik 2 pakjes per dag. Reken maar uit.
Je mag nu nergens meer roken, ik heb 5 jaar geleden een keer uitgerekend wat het me kostte. Ik stond op een regenachtige dag buiten onder een afdakje mijn verslaving te voeden. Ik rekende uit wat het mij, maar ook dus mijn man kostte. Ik rekende uit dat we elk jaar op vakantie konden van het bedrag dat ik de lucht in blies.
En ik ben gestopt, opeens. Van veel sigaretten per dag naar niets.Dat is nu 5 jaar geleden.
Ik ben nog steeds verslaafd, als ik een stressgevoel ervaar denk ik nog steeds: "en nu een peuk".
Een verse sigaret die iemand naast mij opsteekt, ik vind het heerlijk ruiken en ik zou er graag een bietsen.
Ik doe het niet, want ik weet dat 1 sigaret een 2e betekent en dat ik zomaar weer verslaafd kan zijn.
Ik heb tientallen jaren gerookt en ik heb tientallen jaren geweten dat het slecht was. Ik heb mezelf schade toegebracht door aldoor maar weer zo'n ding in mijn mond te doen en aan te steken.
En wie was daar verantwoordelijk voor?
Juist, ik en niemand anders. Ik heb de keuze gemaakt te roken en te roken en te roken.
Daar is de tabaksindustrie niet verantwoordelijk voor, niemand stond met een pistool tegen mijn hoofd te roepen: ""roken jij".
Ik heb die beslissing genomen, ik had niet de kracht en de motivatie te stoppen.
Als ik ziek word door het roken, is dat mijn eigen schuld. Niemand heeft me gedwongen.
Mea Culpa.
Reacties
Een reactie posten