Gelukkig nieuwjaar
Het is oudejaarsavond 2017. Ik hoop voor jullie allemaal een leuke en feestelijke avond. Voor ons is het een drama, voor ons is de hele afgelopen week al een drama.
Wij hebben namelijk honden. En honden begrijpen het nut van die angstaanjagende knallen niet. En als ik eerlijk ben begrijp ik dat ook niet.
Wij proberen altijd weg te zijn op oudejaarsavond. Wij zaten vorig jaar nog op een vuurwerkvrij bungalowpark. Althans zo werd het aangeprezen. In realiteit was was het een vuurwerkvrij woonwagenpark, We sliepen in een kast. We hadden het grote voordeel dat er geen oud-en nieuw oorlog was, maar dat was ook het enige voordeel.
Dit jaar zijn we weer thuis gebleven. En geloof me, als we ooit een verkeerde beslissing hebben genomen was dat thuisblijven met oud en nieuw.
Bij ons in onze keurige straat woont namelijk een aantal volkomen gestoorde, gefrustreerde debielen.
Bij ons schuin aan de overkant woont een nette man, die zich het hele jaar gedraagt naar zijn uitstraling, Netjes.. Op 31 december wordt deze Jan met de pet een soort vuurwerkmonster. Hoe harder, hoe beter. En heeft iemand daar last van? Dat is zijn probleem niet.
Op deze ene avond in het jaar kan hij zijn emoties de vrije loop laten, en dat doet deze zielepiet middels vuurwerk.
Wij zijn thuis dit jaar, we zijn nu al aan het zoeken naar een onderkomen voor volgend jaar.
Wij dachten het wel te redden dit jaar. Niet dus, we hebben ruim 100,- uitgegeven aan kalmeringsmiddelen. We doen niet anders dan de honden afleiden en prijzen, we spelen met ballen en delen kluifjes uit. Ze zijn gedrogeerd nu, onze honden. En ze zijn nog steeds bang.
In de bijsluiter van de kalmeringsmiddelen staan de eventuele bijwerkingen. Daar word je niet vrolijk van. Van bijsluiters word je nooit vrolijk trouwens.
Ze kunnen er misselijk van worden, maar ook knuffelig.
En laat Casper nu de laatste bijwerking hebben. Het is heerlijk als je hond knuffelig is. Het is minder heerlijk als je ruim 40 kilo wegende labrador knuffelig wordt van het medicijn en als hij jou uitgekozen heeft als knuffelobject.
Kunnen jullie je voorstellen hoe het voelt als 40 zwarte kilo's in je nek duiken en aan je col hangen?
Volgend jaar zijn we dus weer weg, niet voor een paar uur vuurwerk, maar voor de gefrustreerde buurtgenoten die aan de knallen hun zelfbewustzijn moeten ontlenen.
Wij gaan volgend jaar naar een vuurwerkvrij park.
Maar zoals mijn fb vriendin Liesbeth suggereerde, waarom geen vuurwerkparken?
Super toch? Een park dat toch op het punt van afbraak staat. Je biedt het aan met opgemaakt bedden, oliebollen en vuurwerkpakket,
Eén ambulance bij elk park en één politieauto om het ambulancepersoneel te beschermen.
Super toch, een vuurwerkarrangement. Ze zijn toch al klauwen met geld kwijt aan dat vuurwerk, dus de huur van een gammel chalet kan er wel bij.
Ik heb een voorstel, we doen het om en om. Wij gaan volgend jaar wel weg, Naar een vuurwerkvrij park met een linnenpakket en de knallers gaan het jaar daarop naar een vuurwerkpark met een vuurwerkpakket, ambulance en politieauto.
Wij de even jaren weg, zij de oneven jaren. Lijkt me eerlijk toch?
Vanavond liggen wij op matrassen in de woonkamer, bij onze angstige honden. We lachen er maar om, we liggen met zijn vieren in een soort opvangcentrum.
Fijne avond allemaal, ik ga even mijn hond uit mijn nek zien te krijgen.
Wij hebben namelijk honden. En honden begrijpen het nut van die angstaanjagende knallen niet. En als ik eerlijk ben begrijp ik dat ook niet.
Wij proberen altijd weg te zijn op oudejaarsavond. Wij zaten vorig jaar nog op een vuurwerkvrij bungalowpark. Althans zo werd het aangeprezen. In realiteit was was het een vuurwerkvrij woonwagenpark, We sliepen in een kast. We hadden het grote voordeel dat er geen oud-en nieuw oorlog was, maar dat was ook het enige voordeel.
Dit jaar zijn we weer thuis gebleven. En geloof me, als we ooit een verkeerde beslissing hebben genomen was dat thuisblijven met oud en nieuw.
Bij ons in onze keurige straat woont namelijk een aantal volkomen gestoorde, gefrustreerde debielen.
Bij ons schuin aan de overkant woont een nette man, die zich het hele jaar gedraagt naar zijn uitstraling, Netjes.. Op 31 december wordt deze Jan met de pet een soort vuurwerkmonster. Hoe harder, hoe beter. En heeft iemand daar last van? Dat is zijn probleem niet.
Op deze ene avond in het jaar kan hij zijn emoties de vrije loop laten, en dat doet deze zielepiet middels vuurwerk.
Wij zijn thuis dit jaar, we zijn nu al aan het zoeken naar een onderkomen voor volgend jaar.
Wij dachten het wel te redden dit jaar. Niet dus, we hebben ruim 100,- uitgegeven aan kalmeringsmiddelen. We doen niet anders dan de honden afleiden en prijzen, we spelen met ballen en delen kluifjes uit. Ze zijn gedrogeerd nu, onze honden. En ze zijn nog steeds bang.
In de bijsluiter van de kalmeringsmiddelen staan de eventuele bijwerkingen. Daar word je niet vrolijk van. Van bijsluiters word je nooit vrolijk trouwens.
Ze kunnen er misselijk van worden, maar ook knuffelig.
En laat Casper nu de laatste bijwerking hebben. Het is heerlijk als je hond knuffelig is. Het is minder heerlijk als je ruim 40 kilo wegende labrador knuffelig wordt van het medicijn en als hij jou uitgekozen heeft als knuffelobject.
Kunnen jullie je voorstellen hoe het voelt als 40 zwarte kilo's in je nek duiken en aan je col hangen?
Volgend jaar zijn we dus weer weg, niet voor een paar uur vuurwerk, maar voor de gefrustreerde buurtgenoten die aan de knallen hun zelfbewustzijn moeten ontlenen.
Wij gaan volgend jaar naar een vuurwerkvrij park.
Maar zoals mijn fb vriendin Liesbeth suggereerde, waarom geen vuurwerkparken?
Super toch? Een park dat toch op het punt van afbraak staat. Je biedt het aan met opgemaakt bedden, oliebollen en vuurwerkpakket,
Eén ambulance bij elk park en één politieauto om het ambulancepersoneel te beschermen.
Super toch, een vuurwerkarrangement. Ze zijn toch al klauwen met geld kwijt aan dat vuurwerk, dus de huur van een gammel chalet kan er wel bij.
Ik heb een voorstel, we doen het om en om. Wij gaan volgend jaar wel weg, Naar een vuurwerkvrij park met een linnenpakket en de knallers gaan het jaar daarop naar een vuurwerkpark met een vuurwerkpakket, ambulance en politieauto.
Wij de even jaren weg, zij de oneven jaren. Lijkt me eerlijk toch?
Vanavond liggen wij op matrassen in de woonkamer, bij onze angstige honden. We lachen er maar om, we liggen met zijn vieren in een soort opvangcentrum.
Fijne avond allemaal, ik ga even mijn hond uit mijn nek zien te krijgen.
Reacties
Een reactie posten