Ballentent
Casper's blog
Jullie, labgenoten, zullen met me eens zijn dat die mensen niet helemaal sporen.
Elk jaar als het koud is en gauw donker komt er een tijd dat we buiten allemaal knallen horen.
Ik maak me er niet zo druk om, al begrijp ik totaal niet waarom ze dat doen. Het wordt steeds erger, tot het moment dat er heel veel knallen en flitsen zijn en de volgende dag is het weer over.
Raar hè? Snappen jullie er wat van?
Omdat mijn hondenzusje Carlie al die knallen erg eng vindt vertrouw ik het ook niet helemaal.
Er zijn ook wel eens harde knallen en lichten als het regent. Dat vindt ze ook eng ze gaat dan altijd met Knorrie in haar bek staan wachten tot onze mensen beneden komen. Als het erg is blijft één van de twee beneden. Daar maak ik me verder niet druk om, ik vind het alleen storend als zo'n mens op mijn bank gaat liggen 's nachts. Ik heb ook mijn rust nodig, dus laat ze boven blijven in hun eigen mand.
We gaan vaak in die winterknallentijd naar een huisje in het bos, maar dit jaar niet. Vrouwmens heeft het te druk.
Zoals ik al zei, omdat Carlie zo bang is denk ik toch dat die knallen gevaarlijk zijn. Ik wil mijn mensen en Carlie beschermen, dus ik blaf, heel hard.
Dat vinden mijn mensen niet prettig en ik ben best bereid daar rekening mee te houden. Maar daar moet wel wat tegenover staan.
Vanmorgen kwamen er rare geluiden uit de radio. Namaak onweer en namaak vuurwerk.
Gek, daar was Carlie helemaal niet bang voor. Mijn mensen keken me zo afwachtend aan dat ik toch maar een flinke blaf door de kamer heb geslingerd. Mijn vrouwmens ging toen met me spelen met de bal. Dat vind ik leuk, dat vind ik zo leuk dat die knallen me niets kunnen schelen.
Carlie is meer van het eten en vooral gehakt vindt ze heerlijk.
Mijn mensen zijn eruit, ik hoorde ze praten. Met mij gaan ze spelen en Carlie krijgt lekkere hapjes.
Het vrouwmens zegt niet voor niets: "ik had jullie beter Bal en Koekje kunnen noemen dan Casper en Carlie". Dan krijgen we als toetje een bak advocaat.
Het leuke van die nacht is dat mijn mensen hun kussens naar beneden sjouwen en dat we met zijn vieren in de woonkamer slapen.
Als ze slapen kruip ik tussen ze in want hun kussens liggen heel lekker.
Dus onze knalavond staat in het teken van de ballen, tennisballen en gehaktballen en voor de mensen oliebollen, Na die nacht kan die achterlijke boom ook weer de kamer uit. Die belemmert mijn uitzicht uit het raam. Ze zetten dat ding elk jaar neer en halen het na een paar weken weer weg. Ik zei het al, die mensen sporen niet.
Ik heb net gehoord dat we volgend jaar weer weg gaan. Voor mij hoeft het niet hoor, ik weet me te gedragen als ze onze instructies volgen.
Nou collega's , houd die mensen onder controle. Supercassie zegt: "" tot volgend jaar en de ballen".
Jullie, labgenoten, zullen met me eens zijn dat die mensen niet helemaal sporen.
Elk jaar als het koud is en gauw donker komt er een tijd dat we buiten allemaal knallen horen.
Ik maak me er niet zo druk om, al begrijp ik totaal niet waarom ze dat doen. Het wordt steeds erger, tot het moment dat er heel veel knallen en flitsen zijn en de volgende dag is het weer over.
Raar hè? Snappen jullie er wat van?
Omdat mijn hondenzusje Carlie al die knallen erg eng vindt vertrouw ik het ook niet helemaal.
Er zijn ook wel eens harde knallen en lichten als het regent. Dat vindt ze ook eng ze gaat dan altijd met Knorrie in haar bek staan wachten tot onze mensen beneden komen. Als het erg is blijft één van de twee beneden. Daar maak ik me verder niet druk om, ik vind het alleen storend als zo'n mens op mijn bank gaat liggen 's nachts. Ik heb ook mijn rust nodig, dus laat ze boven blijven in hun eigen mand.
We gaan vaak in die winterknallentijd naar een huisje in het bos, maar dit jaar niet. Vrouwmens heeft het te druk.
Zoals ik al zei, omdat Carlie zo bang is denk ik toch dat die knallen gevaarlijk zijn. Ik wil mijn mensen en Carlie beschermen, dus ik blaf, heel hard.
Dat vinden mijn mensen niet prettig en ik ben best bereid daar rekening mee te houden. Maar daar moet wel wat tegenover staan.
Vanmorgen kwamen er rare geluiden uit de radio. Namaak onweer en namaak vuurwerk.
Gek, daar was Carlie helemaal niet bang voor. Mijn mensen keken me zo afwachtend aan dat ik toch maar een flinke blaf door de kamer heb geslingerd. Mijn vrouwmens ging toen met me spelen met de bal. Dat vind ik leuk, dat vind ik zo leuk dat die knallen me niets kunnen schelen.
Carlie is meer van het eten en vooral gehakt vindt ze heerlijk.
Mijn mensen zijn eruit, ik hoorde ze praten. Met mij gaan ze spelen en Carlie krijgt lekkere hapjes.
Het vrouwmens zegt niet voor niets: "ik had jullie beter Bal en Koekje kunnen noemen dan Casper en Carlie". Dan krijgen we als toetje een bak advocaat.
Het leuke van die nacht is dat mijn mensen hun kussens naar beneden sjouwen en dat we met zijn vieren in de woonkamer slapen.
Als ze slapen kruip ik tussen ze in want hun kussens liggen heel lekker.
Dus onze knalavond staat in het teken van de ballen, tennisballen en gehaktballen en voor de mensen oliebollen, Na die nacht kan die achterlijke boom ook weer de kamer uit. Die belemmert mijn uitzicht uit het raam. Ze zetten dat ding elk jaar neer en halen het na een paar weken weer weg. Ik zei het al, die mensen sporen niet.
Ik heb net gehoord dat we volgend jaar weer weg gaan. Voor mij hoeft het niet hoor, ik weet me te gedragen als ze onze instructies volgen.
Nou collega's , houd die mensen onder controle. Supercassie zegt: "" tot volgend jaar en de ballen".
Reacties
Een reactie posten