Tjappotjino

Lunch met zakenrelatie

Tegenover mijn kantoortje zit een prima koffie/lunch/borrel tent. Ik zit daar regelmatig met klanten, zakenrelaties of vrienden.

Ik bestel daar vaak een groene ijsthee.

Stel je voor, er staat een vrolijk meisje voor je en ze vraagt of je vast wat wilt drinken en je zegt: "Ja, een groene ijsthee graag", ondanks dat het een zeer Nederlands meisje is, vraagt ze ter verificatie:

" U bedoelt een green ice tea?".

Briljant, meisje, dat bedoel ik inderdaad, ik wil een groene ijsthee, maar als jij green ice tea beter begrijpt, prima. Ik vind dat vreemd maar zolang ik krijg wat ik wil maakt het me niet zoveel uit.

Herman en ik zaten laatst voor de lunch in hartje Amsterdam. We hadden onze keus gemaakt en weer een vrolijk meisje kwam onze bestelling opnemen. 

Dat deed zij in het Engels, en voor ik het wist zat ik in het Engels bestellen. Ik zei nog wel even tegen Herman: "Zit je potdorie in je geboortestad op een terras en moet je met het personeel Engels lullen ( ja sorry ik ben Amsterdamse van geboorte). Raar, maar in hartje Amsterdam pas je je aan.

Als wij bij onze favoriete Griek gaan eten, krijgen we meteen een glaasje Ouzo. 's lands wijs 's lands eer en we slaan de ouzo dankbaar achterover.

Italie

Toen mijn zeer geliefde stiefdochter Elske jaren geleden besloot dat Italiaanse Gigi haar grote liefde was, heb ik eerst een paar maanden afgewacht. Gigi was namelijk niet de eerste grote liefde. Toen na enige tijd duidelijk was dat Gigi de ware was en Elske met een busje vol Ikea items richting Comomeer vertrok heb ik een cursus Italiaans gedaan. Ik heb best gevoel voor talen, vooral de Romaanse. Mijn Italiaans is best heel redelijk. Als wij samen in Italie zijn stopt Herman dan ook met communiceren met de buitenwereld. Zodra enige Italiaan het woord tot ons richt, grijnst Herman de spreker vriendelijk toe en kijkt naar mij. Ik word geacht eten en drinken te bestellen, af te rekenen en  de weg te vragen. Dat gaat, dat gaat in Italie, va bene. Dat lukt me ook prima in Frankrijk, ca va.

Dat gaat minder in Duitsland.

We redden ons samen in combinatie met de app Nederlands Duits uitstekend.

Italiaans in Duitsland

Wij zijn op vakantie in een prachtig deel van Duitsland, het perfecte huis en de perfecte omgeving voor ons en onze honden. We doen eerst een lange wandeling met de honden en daarna gaan we in een dorp in de omgeving boodschappen doen en als het zo uitkomt een kopje koffie drinken of een broodje eten. Gisteren kwamen we in Selsingen bij een soort Pizzeria/Gelaterio terecht. Wij waren in het koffiestadium met iets erbij.

Er verscheen een Duits meisje aan ons tafeltje. Ze had duidelijk de instructie wat Italiaanse couleur locale in haar bedieningswerk te gooien. Het meisje zei :"Signori?" . Herman viel stil en keek naar mij, Hij verwachtte duidelijk een gezellige Italiaanse converstatie tussen deze ragazza en zijn eigen Signora.

Dat drong helemaal niet tot mij door, ik bestelde in mijn beste Duits 2 Torte en 2 Cappuccino.

Korte tijd later kwam das Maedchen terug met de koffie. En toen bleek dat de taalinstructie wat doorgeslagen was.. Ze zetten een kopje bij mij neer en zei: "prego, un tjappotjino".

Ik dacht even dat ik het niet goed verstond, maar toen ze Hermans kopje neerzette zei ze het weer:"Prego, un tjappotjino".

Die Schatz, ze doet haar best, maar van Italiaans heeft ze niet veel begrepen.

Ze heeft ons wel een topdag bezorgd, we vragen aldoor aan elkaar:

"Wanneer gaan we weer een tjappotjino drinken".