Een nieuw bed

Het moest er maar eens van komen, vonden we. Een paar maanden geleden hebben wij unaniem besloten dat ons bed aan vervanging toe is.

Over het algemeen zijn wij snelle beslissers bij aankopen. De aankoop van onze trouwringen bijvoorbeeld was een transactie van een minuut of vijf, daarna zijn we nog wel tien minuten bezig geweest de juwelier ervan te overtuigen dat hij echt, heus echt werkelijk waar geen andere plateautjes met ringen uit zijn afgesloten vitrinekastje hoefde te halen.

Over aan te schaffen meubelstukken zijn we het altijd gauw eens en toen we laatst een hanglamp zochten was de eerste de beste raak. Ik wijs, Herman knikt en we kunnen richting kassa.

De aanschaf van het bed was een ingewikkeldere opdracht. Ik had een waterbed toen wij elkaar leerden kennen. De aanschaf daarvan was ook niet eenvoudig geweest en toen stond ik nog alleen voor deze enorme beslissing. zie LEGGE. Heerlijk bed, heerlijk legge, maar gekocht voor een alleenstaande die ook wel eens wil legge en dus te smal voor ons tweetjes.

Met Herman kwam een tweepersoons houten bed mee. Aan het bed zitten nachtkastjes vast en dat maakt het bed enorm breed. We hebben van twee kamers één moeten maken om het bed de ruimte te geven.

We kopen nu voor het eerst samen een nieuw bed.
Ten eerste moet je beslissen wat voor soort bed. We kwamen samen tot de conclusie dat het een boxspring moest worden.
En wel een verstelbare boxspring. Je leest ook vaak "elektrische boxspring" maar dat associeer ik teveel met een elektrische stoel, dus ik hou het op verstelbaar en dan wel elektrisch verstelbaar.

De eerste gang ter oriëntatie was Doemere. Dat is een winkelcentrum op loopafstand van ons huis waar je van alles voor in en om het huis kunt kopen. Doemere wordt tegenwoordig gedomineerd door beddenwinkels. De beddenwinkels worden weer gedomineerd door boxsprings. Wij waren toen nog leken op boxspringgebied en van de informatie van al die net iets te enthousiaste verkopers werden we ook niet veel wijzer. De bedden die zij uitermate geschikt voor ons vonden, vonden wij het bedrag dat wij wilden uitgeven te boven gaan.

Wij hebben onafhankelijk van elkaar een zoektocht op internet uitgevoerd. De onderzoeken leerden ons dat het aantal pocketveren per m2 van cruciaal belang is.
Vervolgens is het materiaal van het topdekmatras een belangrijke issue. Het schijnt nogal wat uit te maken of dat matras van koudschuim of traagschuim is. Ik zag dat verschil voornamelijk aan de prijs.

Na een eliminatieronde hielden we twee kanshebbers over: de Nigthline de luxe van Totaalbed en de  Concoler van Lusanna. Deze twee stonden op een gedeelde eerste plaats. Toen hebben we ze prijstechnisch vergeleken. Dat scheelde niet veel, maar bij Lusanna kreeg je er voor € 300,- bij voor beddengoed..

Nu waren we al eerder bij Lusanna geweest en we werden goed geholpen, we moesten op diverse bedden en topdekmatrassen gaan liggen. Ik kon het natuurlijk niet laten om aldoor enthousiast "Legge" te roepen. Wij wilden voor de standaard matras gaan, maar de verkoper liet twee matrassen een wedstrijdje houden waarbij wij moesten zeggen welke beter lag.

Dat vonden wij uitermate ingewikkeld. Net zo moeilijk als bij een ogentest. Dat een opticien aldoor een ander glas in die speciale bril doet en dan vraagt: "welke is beter, één of twee?"
Ik kan dat nooit, het verschil is altijd minimaal en bij twee weet ik één niet meer. Ik zeg altijd maar wat om van het gezeur af te zijn.

Terug naar de bedden, toen het de vrolijke verkoper duidelijk werd dat we nog niet meteen een order wilden plaatsen, zakte hij als een plumpudding ineen. Hij had zo zijn best gedaan, hij had achtereenvolgens Swiss Sense, Beter Bed en Totaalbed afgekraakt, zijn eigen deskundigheid bejubeld, hij had met topdekmatrassen gesjouwd en nu namen deze zeurpieten nog geen beslissing.

We hadden afgesproken niet meer naar deze, achteraf toch niet zo goede, verkoper terug te gaan.

Vrijdag was de grote dag, was onze "we gaan eindelijk een bed kopen" dag en voordat we deur uitgingen hebben we nog even een rekensommetje gemaakt. Lusanna kwam voornamelijk dankzij het linnenpakket er echt beter uit. Daarbij vond ik het bed echt heel mooi. Dus we besloten de verkoper te trotseren.  Toen we showroom (zo noemen zij dat, wij niet) binnenkwamen zat er gelukkig een andere boxspringverkoopmeneer.

Het bed wisten we wel, we zijn toch voor de duurdere topdekmatras gegaan. Toen hoefden we alleen nog te beslissen over de kleur, het hoofdbord en de pootjes.

Helemaal blij gingen we deur uit, mat nieuwe kussens, een topdekmolton, topdekhoeslakens, kussens en dekbedovertrekken.

Op naar de Kwantum voor bijpassende gordijnen.

Reacties

  1. Weer een geweldig verhaal. Wij vinden het ook erg moeilijk een bed en matras te kiezen.
    Het is een keuze voor 10 jaar. Niet zo lang als trouwringen maar met meer ‘impact’.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Nina

Dodenherdenking 1964