Busstop
Ik reis met bus 5 van en naar mijn kantoortje, naar volle tevredenheid trouwens. De rit vanaf de halte bij ons huis tot het eindpunt bij het station duurt amper 10 minuten en bus 5 rijdt in de spits elke 7 minuten. Ik ga vroeg of laat naar kantoor. Voor de spits of na de spits, voor of na de puberplaag.
De puberplaag begint trouwens al tijdens de wandeling langs het fietspad naar de bushalte. Ik heb ooit deel uitgemaakt van de puberplaag, dus ik wil niet zeuren. Maar helemaal begrijpen doe ik het niet meer. Het is natuurlijk heel gezellig dat een aantal tienermeisjes met lang haar, beugels en ongeveer hetzelfde gekleed in clubverband naar school wil fietsen. Maar kan iemand mij uitleggen waarom de ideale verzamelplaats een kruispunt is?
En waarom geen van die meisjes bedenkt dat ze de weg voor medeweggebruikers blokkeren?
En snappen jullie waarom de meeste puberjongens fietsen in een tergend traag tempo, maar dan wel met heel veel achter elkaar. Een ware jongensfile ontstaat er soms waardoor oversteken onmogelijk is.
Maar goed, ik heb dat probleem opgelost door voor 7.30 of na 9.30 te reizen.
Soms plan ik een vroege afspraak op kantoor in en dan neem ik de bus van 5.45. Dat is vroeg en meestal sta ik dan alleen op de halte. Je moet goed opletten als je alleen bent. Eens zat ik in het bushokje lekker te lezen toen opeens lijn 5 van 3 minuten over half voorbijstoof. Nog geen spits dus een kwartier wachten.
Ik vind het vervelend alleen op de halte te staan, niet omdat het eng of ongezellig is maar ik vind het een probleem om de chauffeur kenbaar te maken dat ik meewil.
Ik kijk met belangstelling toe hoe anderen om een busstop verzoeken. Daar zijn zoveel manieren voor, ik heb de wijze die het best bij mij past nog niet gevonden.
Er is een dame die zich zowat voor de wielen werpt terwijl ze met haar armen zwaait alsof ze verkeer aan het regelen is, Ik heb ook iemand gezien die naar de buschauffeur wuift of het een oude vriend is.
Je kunt ook je OV kaartje in de lucht steken, dat vind ik zelf wat stom staan.
Als er iemand anders op de halte staat hoop ik dat hij of zij voor de stop zorgt zodat ik de wijze waarop kan bestuderen. Als ik alleen ben steek ik wat gegeneerd even mijn rechterhand omhoog.
Een beetje op de manier waarop ik een ondeugende hond kenbaar maak dat de grens bereikt is. Mijn honden begrijpen dat gebaar, maar dat zegt nog niets over het effect op een buschauffeur.
Ik weet dat het een probleem van niets is, een nonprobleem eigenlijk, maar mocht iemand de ideale manier vinden houd ik me aanbevolen.
De puberplaag begint trouwens al tijdens de wandeling langs het fietspad naar de bushalte. Ik heb ooit deel uitgemaakt van de puberplaag, dus ik wil niet zeuren. Maar helemaal begrijpen doe ik het niet meer. Het is natuurlijk heel gezellig dat een aantal tienermeisjes met lang haar, beugels en ongeveer hetzelfde gekleed in clubverband naar school wil fietsen. Maar kan iemand mij uitleggen waarom de ideale verzamelplaats een kruispunt is?
En waarom geen van die meisjes bedenkt dat ze de weg voor medeweggebruikers blokkeren?
En snappen jullie waarom de meeste puberjongens fietsen in een tergend traag tempo, maar dan wel met heel veel achter elkaar. Een ware jongensfile ontstaat er soms waardoor oversteken onmogelijk is.
Maar goed, ik heb dat probleem opgelost door voor 7.30 of na 9.30 te reizen.
Soms plan ik een vroege afspraak op kantoor in en dan neem ik de bus van 5.45. Dat is vroeg en meestal sta ik dan alleen op de halte. Je moet goed opletten als je alleen bent. Eens zat ik in het bushokje lekker te lezen toen opeens lijn 5 van 3 minuten over half voorbijstoof. Nog geen spits dus een kwartier wachten.
Ik vind het vervelend alleen op de halte te staan, niet omdat het eng of ongezellig is maar ik vind het een probleem om de chauffeur kenbaar te maken dat ik meewil.
Ik kijk met belangstelling toe hoe anderen om een busstop verzoeken. Daar zijn zoveel manieren voor, ik heb de wijze die het best bij mij past nog niet gevonden.
Er is een dame die zich zowat voor de wielen werpt terwijl ze met haar armen zwaait alsof ze verkeer aan het regelen is, Ik heb ook iemand gezien die naar de buschauffeur wuift of het een oude vriend is.
Je kunt ook je OV kaartje in de lucht steken, dat vind ik zelf wat stom staan.
Als er iemand anders op de halte staat hoop ik dat hij of zij voor de stop zorgt zodat ik de wijze waarop kan bestuderen. Als ik alleen ben steek ik wat gegeneerd even mijn rechterhand omhoog.
Een beetje op de manier waarop ik een ondeugende hond kenbaar maak dat de grens bereikt is. Mijn honden begrijpen dat gebaar, maar dat zegt nog niets over het effect op een buschauffeur.
Ik weet dat het een probleem van niets is, een nonprobleem eigenlijk, maar mocht iemand de ideale manier vinden houd ik me aanbevolen.
Reacties
Een reactie posten