Posts

Posts uit juni, 2018 tonen

Robotisering, maar dan andersom

Bankrekening Onze privé rekeningen lopen bij de Rabobank, maar de rekening van Marianne Croes Advies is bij de ING. Mijn zakelijke pincode is heel makkelijk en het vrolijke oranje pasje zit bij mijn telefoon dus altijd bij me. De pas van de privé rekening heb ik niet altijd bij me.  De meesten van jullie zullen de volgende situatie wel herkennen: Je loopt door het centrum en ziet een leuk truitje in uitverkoop, je hebt opeens zin in een zeer verantwoorde smoothie, je komt langs de drogist en je voelt de plotselinge behoefte aan bijvoorbeeld een geezichtsmaskertje of een bodylotion. Je staat bij de kassa en je grijpt, juist het vrolijke oranje pasje. Op dat moment ga je behoorlijk de fout in. Je zou kunnen denken dat je het geld eerlijk hebt verdiend, dat je daar het nodige rekenwerk voor hebt verricht, dat je daar lange gesprekken met klanten voor hebt gevoerd. Dat is natuurlijk zo, maar dat wil niet zeggen dat je er naar believen een truitje, een smoothie ...

Hondenshow

Afbeelding
Casper, ons showmodel Hondenshow voor dummies Wij hebben honden, uiteraard zijn onze honden de mooiste en de liefste van de hele wereld. Onze Golden Retriever Carlie heeft geen stamboom, aan haar smalle koppie en ranke lijf te zien hebben sommige voorouders van Carlie hun vertier wel eens buiten de Goldenfamilie gezocht. Onze Casper is een ander verhaal.  Toen wij besloten dat wij een zwarte Labradorpup wilden zijn we op zoek gegaan naar een betrouwbare fokker. Die vonden we vlak bij huis en in juni 2010 konden we onze pup  bij Annette Schreuder ( Of Eastside Forest ) in Lelystad ophalen. We hadden een goede keus gemaakt want onze Casper (Wild Willow Of Eastside Forest) werd van een aanbiddelijke pup een mooie puber en tenslotte een imposante zwarte man. Zo mooi dat wij besloten hem in te schrijven voor de Labrador Clubmatch in 2011. Je ziet het wel eens op de televisie en ik moet het met jullie eens zijn, een hondenshow is geen vertoning. Maar toch heb...

Herinnering aan mijn vader

Afbeelding
L'honneur aux dames Mijn vader was een hoffelijke man. Hij was een stuk ouder dan mijn moeder en stamde uit de eeuw nog voor de vorige. Hij is opgegroeid in een tijd dat hoffelijkheid normaal was. Ik denk vaak aan hem als ik bij een bushalte opzij gegooid word door iemand die eraan hecht een tel eerder in te stappen dan ik. Laatst stond ik bij de uitgang van de trein, er stond een man voor me en die ging een stap opzij en sprak: "Na u, mevrouw". Ik was verbijsterd, ik was ontroerd. Ik kwam zowat in tranen op kantoor aan met mijn vader in mijn kielzog. Niet echt natuurlijk, hij is al jaren dood, maar hij was even heel dicht bij me. Sinds die dag denk ik veel aan mijn vader en aan onze mooie momenten samen. Mijn vader was al oud toen ik geboren werd. Ik heb als kind nooit geweten dat ik een oude vader had. Er werd wel eens gedacht dat hij mijn opa was. Ik vond dat raar en de mensen die dat dachten vond ik stom. Later kwam ik er pas achter dat mijn vader ...

Daas & Hoffelijk

Afbeelding
Daas en hoffelijk, een rare combi? Daas en Hoffelijk, het lijkt inderdaad een vreemde combinatie maar het zijn wel twee begrippen waar ik op het moment mee te maken heb. De Daas De daas was voor mij tot voor kort een onbekend fenomeen. Hier op ons vakantieadres voelde ik opeens een pijnlijke steek in mijn enkel. Steek weg, pijn weg. Voor even. Als gauw begon mijn enkel op zwellen en op mijn enkel zat een raar wondje. Ik meldde dit verschijnsel per messenger aan de eigenaresse van het vakantiehuis en Sabine wist meteen te vertellen dat het daas was. Ik heb op internet gekeken en die daas is geen lekker tiepje.De daas heeft geen angel en steekt niet maar bijt. Zij, want alleen de dazinnen bijten, is uit op je bloed. Ik ben altijd populair geweest bij insecten maar dit slaat alles. Enkel gekoeld en na een paar dagen was de zwelling weg. Eergisteren was ik met één van de honden op een sanitaire ronde, die ronde leidt ons langs het plaatselijke Friedhof. Zelden zo'n moo...

Tjappotjino

Afbeelding
Lunch met zakenrelatie Tegenover mijn kantoortje zit een prima koffie/lunch/borrel tent. Ik zit daar regelmatig met klanten, zakenrelaties of vrienden. Ik bestel daar vaak een groene ijsthee. Stel je voor, er staat een vrolijk meisje voor je en ze vraagt of je vast wat wilt drinken en je zegt: "Ja, een groene ijsthee graag", ondanks dat het een zeer Nederlands meisje is, vraagt ze ter verificatie: " U bedoelt een green ice tea?". Briljant, meisje, dat bedoel ik inderdaad, ik wil een groene ijsthee, maar als jij green ice tea beter begrijpt, prima. Ik vind dat vreemd maar zolang ik krijg wat ik wil maakt het me niet zoveel uit. Herman en ik zaten laatst voor de lunch in hartje Amsterdam. We hadden onze keus gemaakt en weer een vrolijk meisje kwam onze bestelling opnemen.  Dat deed zij in het Engels, en voor ik het wist zat ik in het Engels bestellen. Ik zei nog wel even tegen Herman: "Zit je potdorie in je geboortestad op een terras en moe...