It's a small world...
Social media
Ik ben behoorlijk actief op facebook. Ik heb een zakelijke facebookpagina en eentje voor privé.
Op privé facebook deel je de dingen van alle dag. De gezellige dingen wel te verstaan.
Tenminste, dat doe ik. Leuke foto's van de honden, van een zonsopgang, van de honden, van mijn jarige man en van de honden.
Je deelt eens wat wijze spreuken en feliciteert jarige facebookvrienden.
Want facebookvrienden hoeven niet direct ook real life vrienden te zijn. Ik heb zelfs facebookvrienden die ik nog nooit ontmoet heb. Met die vrienden heb je wel een gemeenschappelijke interesse, zoals honden en foto's van de honden.
Ik feliciteer vrienden en word gefeliciteerd met een verjaardag. Dat is grappig omdat je van de meesten zonder facebook nooit geweten zou hebben dat ze jarig waren, net zoals alle vrienden die mij feliciteren geen idee zouden hebben van mijn geboortedag. Bij een felicitatie doe ik vaak een plaatje of een foto van de honden.
Ik vind dat leuk, ook handig dat facebook je meldt wie wanneer jarig is. Dat doen ze ook van je echte vrienden en zelfs op de verjaardag van Herman krijg ik een herinnering.
Het leuke van facebook is ook dat verre vrienden dichtbij blijven. Ik leef mee met mijn stiefdochter in Italië, met een excollega in Oklahoma en met goede vrienden die naar Australië zijn geëmigreerd.
Zonder facebook zou ik ze een kaart voor hun verjaardag sturen, nu feliciteer je ze per facebook en op kroonjaren doe je iets extra's. Zonder facebook had ik niet geweten dat Josephine een nieuw bureau had en Mylène een nieuw truitje. En zij zouden allerlei dingen uit mijn leven missen, zoals foto's van de honden.
Facebook brengt ook oude vrienden terug in je leven, dat is meestal leuk. Ik vind het super met Edith uit Limmen gezamenlijke mooie herinneringen op te halen, grappig om weer contact te hebben met een oude schoolvriendin en je te realiseren dat zij nu net zo oud is als ik.
In mijn gedachten ziet ze er nog steeds zo uit als 50 jaar geleden.
Facebook kan je ook mee terug voeren naar tijden waar je eigenlijk niet meer heen wilt.
Het leven is niet altijd leuk, er zijn goede tijden en slechte tijden zeg maar. En sommige tijden dienen te blijven waar ze horen, in het verleden.
Het is dan beter om sommige vriendschapsverzoeken niet te accepteren en als je dat toch hebt gedaan is het soms verstandiger om iemand te ontvrienden.
Dat lijkt niet aardig maar net als in het echt is het leven op de social media niet altijd aardig.
Er blijven genoeg facebookvrienden over die mijn teksten en foto's kunnen zien, zoals foto's van de honden.
Ik ben behoorlijk actief op facebook. Ik heb een zakelijke facebookpagina en eentje voor privé.
Op privé facebook deel je de dingen van alle dag. De gezellige dingen wel te verstaan.
Tenminste, dat doe ik. Leuke foto's van de honden, van een zonsopgang, van de honden, van mijn jarige man en van de honden.
Je deelt eens wat wijze spreuken en feliciteert jarige facebookvrienden.
Want facebookvrienden hoeven niet direct ook real life vrienden te zijn. Ik heb zelfs facebookvrienden die ik nog nooit ontmoet heb. Met die vrienden heb je wel een gemeenschappelijke interesse, zoals honden en foto's van de honden.
Ik feliciteer vrienden en word gefeliciteerd met een verjaardag. Dat is grappig omdat je van de meesten zonder facebook nooit geweten zou hebben dat ze jarig waren, net zoals alle vrienden die mij feliciteren geen idee zouden hebben van mijn geboortedag. Bij een felicitatie doe ik vaak een plaatje of een foto van de honden.
Ik vind dat leuk, ook handig dat facebook je meldt wie wanneer jarig is. Dat doen ze ook van je echte vrienden en zelfs op de verjaardag van Herman krijg ik een herinnering.
Het leuke van facebook is ook dat verre vrienden dichtbij blijven. Ik leef mee met mijn stiefdochter in Italië, met een excollega in Oklahoma en met goede vrienden die naar Australië zijn geëmigreerd.
Zonder facebook zou ik ze een kaart voor hun verjaardag sturen, nu feliciteer je ze per facebook en op kroonjaren doe je iets extra's. Zonder facebook had ik niet geweten dat Josephine een nieuw bureau had en Mylène een nieuw truitje. En zij zouden allerlei dingen uit mijn leven missen, zoals foto's van de honden.
Facebook brengt ook oude vrienden terug in je leven, dat is meestal leuk. Ik vind het super met Edith uit Limmen gezamenlijke mooie herinneringen op te halen, grappig om weer contact te hebben met een oude schoolvriendin en je te realiseren dat zij nu net zo oud is als ik.
In mijn gedachten ziet ze er nog steeds zo uit als 50 jaar geleden.
Facebook kan je ook mee terug voeren naar tijden waar je eigenlijk niet meer heen wilt.
Het leven is niet altijd leuk, er zijn goede tijden en slechte tijden zeg maar. En sommige tijden dienen te blijven waar ze horen, in het verleden.
Het is dan beter om sommige vriendschapsverzoeken niet te accepteren en als je dat toch hebt gedaan is het soms verstandiger om iemand te ontvrienden.
Dat lijkt niet aardig maar net als in het echt is het leven op de social media niet altijd aardig.
Er blijven genoeg facebookvrienden over die mijn teksten en foto's kunnen zien, zoals foto's van de honden.
Reacties
Een reactie posten