Opleuken
Het kantoorpand waar ik een kamertje huur wordt opgeleukt. Er verschijnen posters aan de muren, kunstplanten in de hal en gezellige zitjes met een tafeltje met trendy potjes erop.
Het pand heeft namelijk een nieuwe beheerder. Een actieve beheerder.
Ik zit al vanaf juni met een barst in het raam. Er komt gemiddeld eens in de maand een man met een werkbroek aan en een meetapparaat bij zich om het raam op te meten.
Aldoor een andere man, dat vind ik niet zo erg. Ik vind het wel vervelend dat ik aldoor van mijn plek af moet en dat ik ingewikkelde glasvragen moet beantwoorden.
Mij is duidelijk geworden dat ik niets, maar dan ook niets van ramen weet. Behalve dat ze af en toe gelapt moeten worden natuurlijk. Ik weet de code van het raam niet, ik weet ook niet wat voor formaten er in alle andere kamers zitten. Vanmorgen was er weer zo'n man binnen. Ik heb voorzichtig gezegd dat ik de code niet weet en ook niet weet in welke units dezelfde ramen zitten. Ik heb wel gezegd dat er al diverse glasspecialisten geweest zijn, maar dat de barst nog steeds niet verholpen is. Dat gaat dit keer echt gebeuren, zei de glasman.
Sinds de nieuwe beheerder zitten er ook steeds nieuwe huurders. Wij kennen elkaar niet zo goed. Ja ik ken wat medehuurders van mijn eigen verdieping. Er zit een stichting voor slechtzienden, die help ik af en toe in de lift naar de juiste verdieping en naast mij zit een ontzettend gezellig bewindvoerderskantoor, hun klanten kijken over het algemeen wat minder gezellig, maar als de klanten weg zijn hebben ze de grootste lol.
Verderop in de gang zit een mevrouw die iets doet met massage en stenen en die tref ik af en toe als ik mijn afwasje doe. Deze mevrouw is erg mopperig. Ze geeft een soort van therapietjes, helemaal duidelijk is het me niet. Maar je verwacht een positief type bij een bedrijf als het hare. Laatst had ik mijn afwasje gedaan en een gedeelte al naar mijn kamer gebracht. Toen ik terugkwam stond ze volkomen uit haar dak te gaan omdat het aanrecht vochtig is. Ze was zo kwaad dat ik maar niet gezegd heb dat water op een aanrecht op zich niet zo'n eigenaardig fenomeen is.
Ik ben blij met mijn kamer in dit pand, de locatie is super en de huur laag. Ik verwacht dat na al het opgeleuk de huur ook wel opgeleukt gaat worden.
De huurders die ik niet ken leveren de problemen op, je kunt je kantoor niet uitkomen of er is wel een bezoeker die degene zoekt die hij of zij bezoeken wil. Ik zit tegenover de lift, dus er wordt ook vaak bij mij aangeklopt. Zo weet ik sinds gisteren dat op de eerste verdieping sinds een huisarts zit.
Toen ik de sleutels kreeg, nog van de vorige beheerder, kreeg ik ook een sleutel van de lift. Ik begreep het niet meteen maar we kunnen de lift blokkeren. Dat is prettig als je 's avonds alleen zit. De deur van het trappenhuis is dan dicht, dus de verdieping is veilig. Nu heb ik het idee dat de huisarts de lift geblokkeerd heeft en dat alle patiënten op mijn (tweede) verdieping landen. Ik heb er velen naar beneden begeleid gisteren en dat in diverse talen.
De veiligheid lukt niet helemaal, want er wordt in het pand echt regelmatig ingebroken. Ik hoorde van die moppertante dat er 's nachts mensen wonen. Sinds er zitjes en banken staan en een vrij toegankelijk koffiezetapparaat is dat natuurlijk een stuk aantrekkelijker. Verder op in de gang staan riante banken. Voor ons best een naar idee, ik zit ook wel eens 's avonds met klanten. Daar heb ik niet zo'n zin meer in.
Raar idee dat zo'n pand dag-en nachtbewoners heeft. Geen prettig gevoel voor ons maar van de nacht-ploeg volkomen voorstelbaar. Stel je voor dat je dakloos bent en met deze kou over straat zwerft. Als je dan ergens makkelijk naar binnen kunt, naar het toilet kunt, een kop koffie kunt drinken en op een comfortabele bank kunt slapen, dan doe je dat toch?
Het pand heeft namelijk een nieuwe beheerder. Een actieve beheerder.
Ik zit al vanaf juni met een barst in het raam. Er komt gemiddeld eens in de maand een man met een werkbroek aan en een meetapparaat bij zich om het raam op te meten.
Aldoor een andere man, dat vind ik niet zo erg. Ik vind het wel vervelend dat ik aldoor van mijn plek af moet en dat ik ingewikkelde glasvragen moet beantwoorden.
Mij is duidelijk geworden dat ik niets, maar dan ook niets van ramen weet. Behalve dat ze af en toe gelapt moeten worden natuurlijk. Ik weet de code van het raam niet, ik weet ook niet wat voor formaten er in alle andere kamers zitten. Vanmorgen was er weer zo'n man binnen. Ik heb voorzichtig gezegd dat ik de code niet weet en ook niet weet in welke units dezelfde ramen zitten. Ik heb wel gezegd dat er al diverse glasspecialisten geweest zijn, maar dat de barst nog steeds niet verholpen is. Dat gaat dit keer echt gebeuren, zei de glasman.
Sinds de nieuwe beheerder zitten er ook steeds nieuwe huurders. Wij kennen elkaar niet zo goed. Ja ik ken wat medehuurders van mijn eigen verdieping. Er zit een stichting voor slechtzienden, die help ik af en toe in de lift naar de juiste verdieping en naast mij zit een ontzettend gezellig bewindvoerderskantoor, hun klanten kijken over het algemeen wat minder gezellig, maar als de klanten weg zijn hebben ze de grootste lol.
Verderop in de gang zit een mevrouw die iets doet met massage en stenen en die tref ik af en toe als ik mijn afwasje doe. Deze mevrouw is erg mopperig. Ze geeft een soort van therapietjes, helemaal duidelijk is het me niet. Maar je verwacht een positief type bij een bedrijf als het hare. Laatst had ik mijn afwasje gedaan en een gedeelte al naar mijn kamer gebracht. Toen ik terugkwam stond ze volkomen uit haar dak te gaan omdat het aanrecht vochtig is. Ze was zo kwaad dat ik maar niet gezegd heb dat water op een aanrecht op zich niet zo'n eigenaardig fenomeen is.
Ik ben blij met mijn kamer in dit pand, de locatie is super en de huur laag. Ik verwacht dat na al het opgeleuk de huur ook wel opgeleukt gaat worden.
De huurders die ik niet ken leveren de problemen op, je kunt je kantoor niet uitkomen of er is wel een bezoeker die degene zoekt die hij of zij bezoeken wil. Ik zit tegenover de lift, dus er wordt ook vaak bij mij aangeklopt. Zo weet ik sinds gisteren dat op de eerste verdieping sinds een huisarts zit.
Toen ik de sleutels kreeg, nog van de vorige beheerder, kreeg ik ook een sleutel van de lift. Ik begreep het niet meteen maar we kunnen de lift blokkeren. Dat is prettig als je 's avonds alleen zit. De deur van het trappenhuis is dan dicht, dus de verdieping is veilig. Nu heb ik het idee dat de huisarts de lift geblokkeerd heeft en dat alle patiënten op mijn (tweede) verdieping landen. Ik heb er velen naar beneden begeleid gisteren en dat in diverse talen.
De veiligheid lukt niet helemaal, want er wordt in het pand echt regelmatig ingebroken. Ik hoorde van die moppertante dat er 's nachts mensen wonen. Sinds er zitjes en banken staan en een vrij toegankelijk koffiezetapparaat is dat natuurlijk een stuk aantrekkelijker. Verder op in de gang staan riante banken. Voor ons best een naar idee, ik zit ook wel eens 's avonds met klanten. Daar heb ik niet zo'n zin meer in.
Raar idee dat zo'n pand dag-en nachtbewoners heeft. Geen prettig gevoel voor ons maar van de nacht-ploeg volkomen voorstelbaar. Stel je voor dat je dakloos bent en met deze kou over straat zwerft. Als je dan ergens makkelijk naar binnen kunt, naar het toilet kunt, een kop koffie kunt drinken en op een comfortabele bank kunt slapen, dan doe je dat toch?
Reacties
Een reactie posten