Marianne Croes2

Herman was vorige week jarig, door verdrietige omstandigheden had ik geen verrassingen voorbereid, geen etentje, theaterbezoek of surpriseparty. De dag voor zijn verjaardag zat ik moe en lusteloos achter mijn laptop iets feestelijks te verzinnen. Het meest feestelijke dat in me opkwam was een verrassingsontbijt, met champagne, een gekookt eitje, allerlei kaasjes en vleeswaren, met yoghurt en fruit, croissantjes en krentebollen. Kortom zo'n ontbijt waarvan je na 3 dagen de restjes moet wegdonderen en met als blijvend souvenir minipakjes hagelslag en jam. Ontbijtservices schijnen er plezier in te hebben de site zo ingewikkeld mogelijk te maken Als een website ingewikkeld is haak ik al snel af. Als ik voor de derde keer al mijn gegevens ingevuld heb en naar de afdeling betalen wil en ik vlieg weer naar de homepagina, is voor mij de lol er gauw af. Ik stond redelijk onder druk omdat Herman even weg was en een verrassingsontbijt geen verrassingsontbijt meer is als hij ervan weet. I...

Het kantoorpand waar ik zit is nogal gehorig. Mijn directe buurvrouw is een psychologe. Een aardige, goedlachse, stevige en Surinaamse vrouw. Ze gebruikt haar kantoorkamer maar één of hooguit twee keer per week, ze is hier dus niet vaak. Maar als ze er is, nou dan is ze er ook. Voor de eerste afspraak 's morgens is ze steevast te laat. Haar klanten zitten dan in een zitje in de gang te wachten. Het zitje is ongeveer 20 meter van mijn kamer, maar zelfs met de deur dicht hoor ik haar arriveren. Haar begroeting loeit door de hele verdieping: "Dag meschat". Deze begroeting wordt direct gevolgd door een verklaring van haar te late aankomst.  In haar kamer aangekomen doet ze eerst de catering. "Wat wil je drinken, meschat?" . Als meschat de bestelling opgegeven heeft, schommelt ze naar de keuken voor de thee of de koffie en voor haarzelf een dubbele cup-a-soup. Ze houdt van hartig, ze doet twee zakjes in één koppie warm water. In verband met de discretie is h...

Mijn vriendin Yolande is ziek, erg ziek. Ze heeft een maand of 10 gevochten.  Begin dit jaar hoorde ze dat ze Non Hodgkin had. Maar als positieve kanttekening werd haar verteld dat het een goed te behandelen vorm was. Yolande ging de strijd aan, ze kreeg chemokuren. Behalve dat de kuren weinig uitrichtten kreeg ze met steeds meer ellende te kampen. Ze werd regelmatig in het ziekenhuis opgenomen met hartklachten, koorts of pijn.  Ze slikte prednison en morfine. Ze werd kaal en ze was misselijk. Haar galblaas liet het afweten en ze kreeg een slang in haar zij met een zak eraan om het galvocht af te voeren.  Er kwam nog een slang met een zak bij voor de lever.  Ze kreeg uitdrogingsverschijnselen en ze kreeg vocht via een infuus. Ze kreeg een andere chemokuur,  afgelopen maandag begon ze een vijfdaagse kuur. Vorige week was ik bij haar, voordat de kuur begon. Ze was helder en rustig. Ze had namelijk de euthanasiepapieren getekend. Ze had het gevo...